| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 10 Juni 2010 - 16:23 |
Eén van Vlaanderens best bewaarde geheimen wint stilaan aan ruchtbaarheid. Dankzij enkele geslaagde optredens en een zinderend klevend gevoel blijft niet alleen de naam maar ook de muziek hangen. De Speenzalvinge, het album dat dit jaar verscheen, doet het goed in de peilingen. Reden genoeg voor een interview met de band die nog geen 10 kilometer van mijn deur zijn heimat vindt. Pede (zang) en Pui (gitaar) zorgden voor de antwoorden.
Hallo Alkerdeelers! Hoe is de gemoedsgesteldheid aldaar?
Pede: Hoopvol, ’t schijnt dat zaterdag 25 graden zal zijn.Het gaat jullie voor de windjes tegenwoordig, zo lijkt het. Prima optredens, wat naamsbekendheid en een ferme cd. Een mens zou er blij van worden.
Pede: Windjes? Wat is me dat nu, werk jij in een interimkantoor ofzo, daar gebruiken ze ook altijd verkleinwoorden. We hebben inderdaad enkele geestige optredens achter de rug, de reacties waren heel positief, wat je toch extra energie geeft. Alkerdeel bestaat uit, in tegenstelling tot wat de muziek misschien laat vermoeden, relatief blije mensen. Pui: De cd is net uit en we hebben een hoop geïnteresseerde labels die het nieuwe werk willen uitbrengen. We hebben vorige maand twee rehearsal videos op de MySpace gezet en die nieuwe nummers blijken enorm aan te slaan. We hebben ook de cd-release party met Urfaust en Lugubrum net achter de rug, die was op vier dagen uitverkocht, een machtige avond! Eén ding staat alleszins al vast, de volgende plaat zal ook op vinyl verschijnen, eindelijk.Jullie leven in een buurtgemeente van mij. Kan slechter als je het mij vraagt, maar dat doen jullie niet.
Pede: Ik snap de vraag niet echt, maar leuk dat je het vermeldt.
Volgens mij zijn oorlog, liefde en het beleven van stront de drie meest literaire en menselijke onderwerpen die er bestaan. Bij de eerste twee moet je direct zijn om het interessant te maken. Bij dat laatste niet. Is het daarom dat jullie Alkerdeel hebben opgericht, wetende dat dat staat voor beerkar. Of hebben jullie geen zin in liefde en oorlog?
Pui: Daarom niet echt nee. Nieke en ik spelen al achttien jaar samen in bands en omdat we de laatste jaren met Headmeat donkere death metal maakten kregen we erg veel heimwee naar de rauwe black metal waar we mee opgroeiden. We startten toen Dark Torre, maar na één optreden (met twee Darkthrone en twee Ildjarn-covers) waren we die naam al beu dus zochten we een machtig oeroud plaatselijk dialectwoord, alkerdeel dus, een toestel en woord dat hier nog heel veel gebruikt wordt in het Meetjesland.Jullie kar heeft al een behoorlijke weg afgelegd, van van Funeral Folk tot nu. Kun je even meegeven hoe het er op labelvlak aan toe gegaan is de laatste jaren?
Pui: Het is eigenlijk allemaal vanzelf gegaan. We hadden begin 2007 eens een repetitietape opgenomen en onze vrienden van Funeral Folk waren daar zo wild van dat ze die per se wilden uitbrengen. Het onding werd op 66 handgeprutste copies uitgebracht en blijkt nu erg gegeerd te zijn. Het Schotse At War With False Noise wou de tape heruitbrengen op cd, de eerste 500 vlogen de deur uit en de herpersing is ook alweer uitverkocht, goed voor duizend exemplaren wat we helemaal niet verwacht hadden voor zo’n underground-opname. Het Portugese Universal Tongue heeft toen de EP De Bollaf! uitgebracht met honderd stuks, die waren ook meteen weg. Omdat we vraag bleven krijgen naar de twee releases hebben we de twee nummers opnieuw opgenomen in iets gewijzigde versies, samen met een nieuwe nummer Verdesteleweern, goed voor deze eerste langspeler, drie nummers en een uur muziek. De twee laatste labels hebben de cd samen uitgebracht. Ik denk dat we ondertussen een twintigtal aanvragen hebben gekregen voor split albums, gelimiteerde releases, obscure tapes enzovoorts, maar ik denk dat we opnieuw een full-length zullen uitbrengen, deze keer op beperkt vinyl en cd en vol compleet nieuwe nummers. We nemen ook alles op in onze tot repetitiekot omgebouwde koeienstal dus het zal weer rauw klinken.Nu, jullie muziek is geen kattenpies. Noise, postcore en drone gaan vreemd met black metal. De zwartmetalen garde lijkt het te kunnen slikken, hoe zit dat met anders geaarde muziekliefhebbers?
Pui: Het is eigenlijk omgekeerd verlopen, op onze eerste optredens liep niet één "metaller". We speelden in de tuin van een mecenas, hebben in Utrecht op een kunstweek opgetreden... We verkochten vooral aan het krakende krautrock/noise/drone-volkje en praktisch niets in België. Ik denk dat van de duizend demo’s er amper een vijftigtal in België zijn verkocht, dat merken we ook goed aan de buitenlandse mails die we krijgen. Het is sinds we met Wolves In The Throne Room speelden vorig jaar dat het eigen land en het black metal-milieu wat interesse beginnen te tonen. We merken ook dat niet iedereen meteen overweg kan met de nummers maar het schijnt dat we een uitstekende live-reputatie hebben dus dat loopt wel los. We zijn ondertussen wel wat geëvolueerd van die zware doomsludge uit de beginjaren naar snellere black/sludge. En nu we zelf de eerste Urfaust show in België hebben georganiseerd zal bij velen Alkerdeel ook niet vreemd meer klinken.
Waar gaat het eigenlijk over bij jullie? De Speenzalvinge, daar kan ik me levendig iets bij voorstellen. De Bollaf!, wat is me dat?
Pui: Die vraag krijgen we vaak, “What is a bollaf?”. De Bollaf! is “de bol af”, dat roep je als een kindje vraagt wat er moet gebeuren met dat ziek kattejong, of zoals bij Alice in Wonderland: Off, with her head! Naar de speenzalvinge mag je wat gissen, tot nu toe is er nog maar één iemand geweest die direct wist wat we bedoelden, Midgaars van Lugubrum maar die komt uit Lovendegem hier een paar kilometer verder, die boeren kennen dat ook.De invloeden gaan blijkbaar ook verder dan de besnaarde muziek. Electro, illbeat, breakbeats? Misschien niet relevant voor dit interview, maar geef ons enkele tips.
Pede: Burial's debuut op Hyperdub. doet wat Ulver probeert. Dälek, inkzwarte hiphop op Ipecac. ThirdEyeFoundation's Little Lost Soul en Ghosts. Die laatste is het sonische equivalent van een bad trip. Samples, breakbeats, opera... brengt nu onder zijn eigen naam (Matt Elliot) Slavisch getinte akoestische muziek uit. Autechre, iconisch Brits duo. Verplicht. Silver Apples: jaren ’60 psychedelica, een grote invloed op de laatste Portishead.Naast jullie cult ende hippe hobby hebben jullie wellicht nog een ordinair leven ook. Waarmee worden de uren gepasseerd naast Alkerdeel?
Pede: Ik breng kleine cd-tjes uit met Luchtrat. Passeerden reeds de revue: Wrath Of The Weak, Virus (post-Ved Buens Ende), Sylvester Anfang. Allen uitverkocht. Coming up: The Deathtrip (met Aldrahn van Dodheimsgard). De rest gaat niemand wat aan.
Bedankt voor de moeite. Tijd voor het traditionele woord naar de lezers. Gaat uw gang:
Pede: Only first take is real! En menig tissue voor al die suicidal doom black metal-fans. Check Tangorodrim! Oergh!Doen we.
| * Reageer |
