Interview met Izegrim

Wie ze nu nog niet kent mag stilaan een paar rake kletsen op zijn blote billen krijgen. Zelfs Listenable Records was helemaal te vinden voor hun nieuwste plaat Code of Consequence. De hoogste tijd voor een interview met Marloes en Jeroen.

Hallo Izegrim. Mag ik jullie even lenen?

Jeroen: Ja hoor, de laatste tijd zijn we flink aan het hoereren met de pers, dus ik wil je met alle plezier te woord staan. Kom maar op met die vragen!

Bedankt! We hadden erg graag wat vragen gesteld over jullie nieuwste boorling, Code of Consequences. Eerst en vooral: proficiat met jullie deal bij Listenable Records. Is dit de bevestiging van jullie internationale niveau?

Jeroen: Dank je wel! Tja, het internationale niveau waar jij naar refereert, zullen we eerst nog moeten bewijzen vind ik persoonlijk. We hebben natuurlijk wel een fiks aantal buitenlandse gigs op onze CV staan, waar we vanzelfsprekend trots op zijn. In deze tijd getekend worden, door een toch wel vooraanstaand label, is voor mij een bevestiging dat we de afgelopen jaren prima bezig zijn geweest. Dat we met het tekenen van het contract per definitie op internationaal niveau opereren; nee.. nog niet althans. Dat we hiermee een mooie springplank hebben voor een zonnige toekomst en veel meer (nieuwe) fans kunnen bereiken; absoluut.
Marloes: Na het vertrek van Joep en Kristien medio 2008 zijn er wel een aantal zaken ‘aangepakt’ binnen de band, voor ons een keerpunt in de lange geschiedenis van Izegrim. We kijken absoluut niet negatief naar het verleden, maar feit is wel dat het ons duidelijk was dat we de band naar een hoger plan wilden tillen. Iets waar we hard voor moesten werken. Dat hebben we de afgelopen jaren gedaan met als uiteindelijk resultaat een mooie deal bij een prestigieus label.

De deur naar verre oorden gaat misschien wel volledig open nu.

Jeroen: Op dit moment draait de promotiemachine overuren en houden we ons dagelijks bezig met het geven van interviews en stromen de (overwegend lovende) reviews vanuit heel Europa binnen. Met hulp van ons bookings-agency TMR-Music-Promotions zijn we deze reacties aan het omzetten in daadwerkelijke optredens over heel Europa. Indien straks onze agenda vol staat met exotische plekken waar we onze kunsten mogen vertonen, dan mag je mij deze vraag nog wel een keer stellen.

Ik zou Azië even links laten liggen. Nu, de titel van het album, hoe moeten we die interpreteren? Zitten we bij deze nog steeds in de oorzaak en gevolg cyclus of gaat het nu resoluut een bepaalde kant op met onomkeerbare implicaties?

Marloes: Daar waar Joep in het verleden verantwoordelijk was voor de teksten, en daarmee ook de concepten van de vorige cd’s, hebben we nu gekozen voor een wat sobere vorm van teksten. Teksten waren tot de vorige full-length een doel opzich, nu hebben deze meer de rol van toevoeging op de muziek. Wil overigens niet zeggen dat het een totaal ondergeschoven kindje is geworden. We hebben met opzet het maatschappij-kritische wat afgevlakt in de teksten. Het hoeft wat mij betreft ook niet zo nodig afspiegeling van ons intellectueel vermogen te zijn of een verdieping in thema's als andere culturen dan wel oorlogen en de geschiedenis. Dit laten we graag aan anderen over. Waar we ons wel aan geconformeerd hebben, is het gebruik van alliteraties in de titels onze cd’s (Guidelines for Genocide, Tribute to Totalitarianism, Code of Consequences). Never break a good tradition en bovendien bekt het wel lekker.
Goed, terug naar je vraag. Geen concept-album deze keer, wel een rode draad; hoe ouder we worden, te meer keuzes en beslissingen die we hebben we gemaakt, des te meer consequenties ondergaan we. Thema wat in de meeste nummers terug komt is hoe men op verschillende manieren zijn of haar persoonlijke doelen kan verwezenlijken. Dit varieert van het oprichten van een geheim genootschap tot het doden van je geliefde.

Victim of Honor is zowat het summum van jullie nieuwe album vind ik persoonlijk. Kun je ons iets meer vertellen over dit nummer?

Jeroen: Meteen toen dit nummer klaar was, wisten we dat dit het openingsnummer van de cd moest worden. Voordat we de studio zijn ingegaan hebben we zelf een pre-productie opgenomen van alle nummers, onder andere om te kijken of er nog geschoven moest worden in de volgorde van de totale cd. Het nummer grijpt je meteen bij de ballen met de solo van Bart en het gehele nummer stampt lekker door. Een prima manier om de aandacht te vestigen als je de cd voor de eerste keer aanzet.

De uiteindelijke opnames van Code of Consequences vonden plaats in de Soundlodge Studios. Wat is de meerwaarde geweest, concreet, van naar deze studio te trekken. Voor de mensen die niet vertrouwd zijn met het opnameproces is het niet altijd duidelijk. God Dethroned en Sinister namen enkele platen op in de Soundlodge Studio, betekent dat nu dat jullie dezelfde sound aangemeten kregen?

Jeroen: Een studio zal de bands die daar opnemen niet dezelfde sound aanmeten. Er zullen hoogstens tips worden gegeven hoe men iets beter en vetter kan laten klinken, maar Jörk Uken (engineer) heeft niet een standaard-routine om al zijn bands hetzelfde te laten klinken. Ik weet niet hoor, maar er zit nog wel een redelijk verschil tussen God Dethroned, Inhume, Cliteater (ook Soundlodge) of een Izegrim (lacht)! Voordat we daadwerkelijk zijn gaan opnemen, hebben we eerst een bezoekje gebracht bij de Soundlodge om alle mogelijkheden en onze wensen door te spreken. En ja, de meerwaarde van de Soundlodge? Enorm relaxte werksfeer, een zeer kundig iemand achter de knoppen, jarenlange ervaring en goede apparatuur. Als basis hebben we (uiteraard) onze eigen apparatuur qua versterkers/gitaren gebruikt. Geen eindeloos gezeur over gitaargeluid, we waren binnen de 15 minuten klaar. “Waarom lopen te miereneuken als het geluid meteen goed is.. we gaan opnemen!”, was zijn devies. Iets waar we ons wel in konden vinden. Jörg heeft van elk ingespeeld gitaarspoor ook een ‘droog’ signaal opgenomen, welke we later weer ge-reamped hebben, voor een iets breder stereo-beeld. Zang en bas hebben we overigens volledig thuis opgenomen en met deze tracks zijn we vervolgens teruggegaan naar de Soundlodge om het geheel te mixen en masteren tot het uiteindelijke resultaat wat nu op je bureau ligt. Een prima werkwijze voor zowel Jörg als voor ons.

Dit is jullie derde langspeler, met enkele EP’s ertussen. Hebben jullie het gevoel van een gevestigde waarde te zijn in de Nederlandse metalscene? Jullie zijn onderhand aan levensjaar 15 bezig, een respectabele leeftijd die de meeste metalbands nooit halen!

Jeroen: Waarbij als kanttekening natuurlijk wel gezegd moet worden dat ik het enige originele bandlid ben. Bescheidenheid siert de mens, maar een gevestigde waarde in de metalscene dat zijn we wel. Wij zijn geen onbekende naam in de Nederlandse (en hopelijk binnenkort ook de Europese) markt. Die 15 jaar klinkt natuurlijk heel erg lang, maar vanaf medio 2008 voelt Izegrim wel als ‘nieuwe’ band aan voor mij, iets waar Marloes het al eerder over had.

Staan jullie soms ook voor het podium in plaats van erop? Of is het leven van een muzikant erg verschillend van een muziekliefhebber?

Jeroen: Om eerlijk te zijn, als we niet optreden probeer ik altijd wel ergens een concertje mee te pikken. Wat mij betreft ben ik in eerste instantie muziekliefhebber, die tevens in een band speelt. De ideale combinatie.

Iets helemaal anders. Het zijn spannende tijden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, althans, voor sommigen. Volgen jullie dat op de voet?

Jeroen: Ik volg het nieuws, daar waar het kan, op de voet. ’s Ochtends lees ik mijn virtuele krantje, bij thuiskomst kijk ik het journaal op tv (iets anders van waarde is er tegenwoordig niet meer op). Ik neem aan dat mijn dagelijkse routine niet veel afwijkt van een weldenkende burger die op de hoogte wil blijven van de laatste ontwikkelingen op dit vlak. Hoewel Khadaffi en kornuiten momenteel wel gedegradeerd zijn tot eendagsvlieg qua nieuwswaarde dankzij de ontwikkelingen in Japan.

Wie zijn jullie eigenlijk in het dagelijks leven? Ben je daar ook een Izegrim-lid, of valt dat volledig weg bij het uitoefenen van een baan of maatschappelijke rol?

Jeroen: Ik heb een reguliere baan (“ik zit in de IT”, hoe toepasselijk, die passage van Ronald Goedemondt), waarbij de factor Izegrim niet aanwezig is. Optreden en werk zijn tot nu toe prima te combineren. Dat ik in een band speel houd ik liever voor mezelf. De standaard opmerkingen die collega’s hebben als je in een band speelt zal iedereen hier wel kennen. Ik heb geen zin om aan collega’s uit te leggen dat we er niet van kunnen leven en wanneer we te horen zijn op 3FM, om de uitnodigingen om te spelen op het bedrijfsfeestje maar helemaal buiten beschouwing te laten.

Jullie komen (althans bij mij) over als een bijzonder sympathieke band met heel joviale leden. Is dat een nadeel wanneer je extreme metal brengt, naar imago en slaagkansen toe?

Marloes: Dank je! Tja, ik (wij) gaan ons niet anders gedragen dan dat we daadwerkelijk zijn. Optreden is voor ons één van de voornaamste redenen van de band, dus als je ons tijdens een gig breed ziet glimlachen, dan klopt dat. Tijd voor een praatje en een drankje hebben we ook altijd wel. Je zult ons bijvoorbeeld ook niet de hele dag of avond backstage zien zitten. En imago? We kunnen als geflambeerde witte paaseitjes op het podium gaan staan en zo evil mogelijk proberen te doen, maar dit zal jammerlijk mislukken (zoals wel vaker het geval is bij bands die zichzelf uitermate serieus nemen *knipoog*). Dan liever joviaal en sympathiek, dat ligt ons het beste.

Wat ik me trouwens bijna constant afvraag, Marloes, is hoe je dat mooie lange haar onderhoudt. Hoeveel shampoo, haarmaskers en weet ik veel wat gaat daar maandelijks niet door?! Ik kan me trouwens wel inbeelden dat deze weelde extreem veel jaloezie opwekt bij zowel mannen als vrouwen!

Marloes: Bart... Bart... Bart... Ik wil best mijn geheimen verklappen, maar dan moet je mij beloven dat je bij je eerstvolgende interview met een langharig mannelijk bandlid deze vraag ook zult gaan stellen. Dit begint nu echt een ‘female fronted’ tintje te krijgen, een term waarvan ik zelf nogal de (negatieve) kriebels krijg (lacht)!! Het klopt dat er inderdaad een deel van de gage aan haarverzorging wordt gespendeerd. Denk hierbij aan Guhl shampoo, crèmespoeling van Palmolive en af en toe een hairrepair maskertje. Tuurlijk is het leuk om regelmatig complimenten te krijgen over mijn haar, maar er zijn genoeg mannelijke collega’s waar ik zelfs af en toe jaloers op ben. Zo, ben benieuwd wanneer jouw volgende interview op ZM wordt geplaatst, ik houd je in de gaten!

Ik beloof het plechtig op mijn communiezieltje! De volgende man of vrouw krijgt dezelfde vraag voorgeschoteld. Het blijft natuurlijk wel moeilijk te negeren dat jullie een lady op zang hebben. Zijn jullie het dan ook niet beu dat er telkens vergeleken of gevraagd wordt met en naar Arch Enemy? Ik kan me inbeelden dat jullie het ergerlijk vinden, wat je ook mag vinden van Angela.

Jeroen: Het ergerlijke eraan is dat ik in elk interview een ander antwoord moet verzinnen! Zonder gekheid: vergelijkingen zullen er altijd gemaakt worden in metal, in plaats van een daadwerkelijke beschrijving van de muziek. Die hokjesgeest is ook helemaal niet erg. Ik wil zelf ook wel weten met welke bekende band ik een voor mij nieuwe of onbekende band kan vergelijken.
Marloes: Ik vrees alleen dat de die-hard Arch Enemy fans onze muziek waarschijnlijk iets te ongepolijst kunnen vinden. Ik kom overigens de laatste tijd steeds vaker reviews tegen waarin er in eerste instantie een parallel wordt gelegd met Arch Enemy, om vervolgens in de volgende paragraaf weer tegengesproken te worden. Noem het dan simpelweg niet. Tuurlijk, ik ben een vrouw op zang, maar hoeveel mannelijke collega’s klinken hetzelfde, maar niemand schijnt daar aandacht aan te besteden. Daarbij komt, dat ik mezelf niet precies als Angela vind klinken. Het lijkt alsof, omdat we een vrouw op zang hebben en er niet voldoende referentie-materiaal is (en ongeïnspireerde reviewers), we meteen in de Arch Enemy-hoek worden gedrukt. Ach ja, als we net zoveel cd’s als Arch Enemy gaan verkopen, dan hoor je mij niet klagen! Gelukkig lezen we steeds vaker vergelijkingen met Kreator, Legion of the Damned en Bolt Thrower terug. Dat maakt weer een hoop goed.

Nog één vraagje: de laatste weken zijn er enkele Nederlandse bands die hun afscheid aangekondigd hebben. Kunnen jullie ons beloven dat dit bij jullie niet zal gebeuren??

Jeroen: Wat denk je zelf nu het zo goed gaat (lacht). Nee, het lijkt me niet, en als één van de andere bandleden ook maar het kleinste signaaltje afgeeft dat hij (of zij) er mee wil stoppen, wee z ’n gebeente! Ik zie dit als een nieuw begin en ik moet zeggen, tot nu toe ziet alles er zeer rooskleurig uit, daar gaan we niet zomaar mee stoppen.

Ik hou de overlijdensberichten in de gaten! Zo, bedankt voor deze mooie woorden. Wat ga je vandaag nog doen?

Jeroen: verder met werken, vanavond familie-bezoek (hoe metal is dat?!!) en van het weekend weer lekker optreden (Knokke-Heist, België). Wie weet zien we je daar wel?

Knokke-Heist? Het Monaco van België, daar zul je mij niet zien vrees ik. Bedankt voor dit interview!

Marloes: Jij ook Bart! Bedankt voor jullie interesse en dit amusante interview. Wie weet tot snel bij een van onze gigs. Eens kijken of we dan écht zo sympathiek zijn als jij schetst.

Deal!

Links:

• Izegrim MySpace
• Listenable Records
• Recensie: Izegrim - Code of Consequences