
| Gepost door: Bart Alfvoet | Zaterdag 21 Mei 2011 - 23:54 |
Bliksem uit Antwerpen slaat niet meteen in als een bom, maar lijkt bezig aan een constante groei die steeds meer mensen bereikt. Deze band, die vooral in eigen streek fans verzamelt, doet tegenwoordig menig podium aan en slaat allesbehalve een mal figuur. Met hun gelijknamige cd eerder dit jaar werd de weg geplaveid naar enkele festivals, onder meer naar het Puntpop festival in Wuustwezel (België), waar ik de band aan de tand mocht voelen.
Een goede middag Bliksem, hoe gaat het er mee?
Peggy: Prima. Een pintje, een straf zonnetje, goed gezelschap. Very nice.Hoe zijn jullie hier terechtgekomen? Zijn jullie “de lokale band” die hier een plaatsje krijgt?
Peggy: Nee, het is niet vanzelf gegaan. Onze booker, Jan De Bie van Ruffstuff Bookings, heeft aangedrongen bij de organisatie en sleepte voor ons een plaats in de wacht.Mooie pet inderdaad. Waren jullie tevreden met de openingsstek op de bill.
Peggy: Ach ja, niet helemaal eigenlijk. Maar ondertussen hebben we al opgetreden en het was in orde. Mensen hebben er blijkbaar van genoten, en naarmate de dag vordert wordt het ook gezelliger en zo. Wil je een pintje?Tuurlijk, dank je. Dan gebruik ik jullie nieuwste mini even als onderzetter (even later eindigt de inhoud van het pintje ook per ongeluk op de merchandise-cd’s). Hoe lang is deze eigenlijk al uit?
Toon: Op 10 december is hij ingeblikt. Er staan dan wel “maar” vijf nummers op, we hadden er een hoop meer op de plank liggen. Een stuk of zeven hebben de release niet gehaald. Door “omstandigheden”. Maar we hebben nog nummers, die komen mogelijk nog op een volgende plaat terecht.Alles gebeurd in eigen beheer. Geen label gevonden dan?
Peggy: Nee, al die producenten zijn dommerikken. Behalve diegene die ons binnenkort zal tekenen natuurlijk!Hoe werd hij eigenlijk ontvangen door de critici?
Toon: Sommigen goed. Sommigen zeer goed. En de meesten vonden hem enorm goed. Peggy: Positieve reacties zijn altijd fijn natuurlijk. Daar gaan we niet over liegen.Is dit jullie eerste band? Ik kan me eigenlijk moeilijk voorstellen dat jullie leken zijn.
Peggy: Tom speelde al in enkele bands. Paul ook, bij The Stitch en ook in het wereldberoemde You Raskal You, een rock/punkband.Toon, ik zie op jouw arm een Dream Theater tattoo staan, komt dat ook terug in Bliksem?
Peggy: Homoband!Werkelijk alles? Een ballad verwacht ik toch niet van jullie.
Peggy: O jawel hoor. Luister maar eens naar Chaos Mountain.En brengen jullie dat nummer live ook?
Peggy: Soms wel ja, al moet ik toegeven dat er een bepaalde “weerstand” bestaat bij sommige bandleden om dat nummer te spelen.Iets anders wat jullie identiteit als band natuurlijk behoorlijk bepaalt is het feit dat jullie een zangeres hebben. Een zanger met borsten dus eigenlijk. Heeft dat een negatieve invloed op jullie kansen denk je?
Peggy: Hoh, het is een mes dat aan twee kanten snijdt op vlak van imago. Ik probeer als zangeres vooral te denken dat we een sterk geheel zijn ONDANKS dat ik een vrouw ben, niet OMDAT ik een vrouw ben. Dat is mijn vertrekpunt. Het is geen gimmick of zo.… ja, dat doe ik ook wel eens.
Rob: (lacht) Ja, ik weet wat je bedoelt.Maar het is niet zo dat jullie deze vrouw extremer willen laten zingen. Grunten en screamen bedoel ik.
Rob: Niet persé nee. Een evolutie naar hardere vocals is niet uitgesloten denk ik. Er wordt wel eens gegrunt hoor, in de hardste stukken. Maar dat is geen prioriteit, zeker niet.Jullie oefenen ook samen verneem ik. Waar is dat?
Peggy: Borgerhout, in de buurt van Antwerpen. Dat is ondertussen onze vierde of vijfde stek geloof ik. In een ruimte van een kennis.En wordt daar ook wel eens een covertje opgevoerd?
Peggy: Ja tuurlijk, dat doet iedere band wel eens. Live gebeurt dat ook wel bij ons. In de oefenruimte pakken we wel eens een nummer aan van Dio - Dio is God -, van Metallica, …Geven jullie elkaar dan ook kritiek, tijdens het maken van nieuwe nummers bijvoorbeeld.
Peggy: Ja, dat gebeurt de hele tijd eigenlijk. We hebben niet meteen buitenstaanders nodig dus. Voordeel voor mij is dat ik vier critici heb op mijn zang, terwijl de anderen allemaal schrijven. Maar de wisselwerking verloopt goed en efficiënt eigenlijk.Ontstaan dan ook wel eens spanningen?
Peggy: Ja, tuurlijk, dat is in iedere relatie het geval. Alleen ja, in plaats van een relatie met zijn tweeën is het er ene met zijn vijven. Het is eigenlijk heel belangrijk dat je het onderling oneens kan en mag zijn weet je, anders kropt het zich op en dan ontplof je pas echt. En als het echt niet meer gaat dan loop ik de trap op en af. Om alles uit te laten werken. Ik ben nogal een furie soms, dat geef ik toe.Een soort van passieve agressiviteit…
Peggy: Euhm… ik veronderstel dat je het zo kunt noemen ja.Zeg, iets totaal anders. Jullie heten Bliksem, een Nederlands woord, maar jullie spelen Engelstalige nummers. Is dat niet vreemd?
Rob: Nee hoor! Bliksem klinkt internationaal. In eender welke taal klinkt het “bliksem”. Ook buitenlandse bands spreken onze naam perfect uit. Het valt ook op, tussen al die Engelse namen, en het klinkt ook flitsend. Bliksem, bijna een onomatopee. Uiteindelijk zijn de abstracte klanken eigenlijk nog het belangrijkste.Waar willen jullie heen met Bliksem? Is het een uit de hand gelopen hobby, of werkelijk een passie en een levenswerk tot jullie einde der dagen.
Peggy: Damn, hoe antwoord je daar op. Voor mij is het een stuk zelfontplooiing. Ik volg ook zangles, en ik wil als individu blijven groeien. Dat zal ook een groei betekenen voor de band volgens mij.En daar is ook Jeroen. Wat wil jij er over kwijt.
Jeroen: Bliksem is een gaye wijvenband. Nee, grapje, ik ben al 15 jaar aan het spelen in allerhande bands en nu pas voor de eerste keer heb ik het gevoel dat ik op mijn plaats zit. De atmosfeer, de visie, alle puzzelstukken vallen gewoon prima in elkaar. Het feit dat we een zangeres hebben, een goeie, dat is gewoon een ferme bonus.Laten we het daarbij houden. Bedankt!
Links:
| * Reageer |