Interview met MaYaN

Al gehoord van MaYaN? De nieuwe band met Mark Jansen (Epica), Jack Driessen (ex-After Forever) en Frank Schiphorst (teveel om op te noemen)? MaYaN is hot! Zo hot dat voor een keer zelfs de Nederlandstalige mediakanalen mij voor waren met hun flauwe woordspelingen. MaYaN leent zich gelukkig niet alleen tot pogingen tot humor, ook pogingen tot interviews worden toegestaan. Een bijzonder geslaagde poging werd tot een goed einde gebracht dankzij Frank Schiphorst, die jullie allemaal dienen te kennen, op straffe van excommunicatie uit de Nederlandse metalscene! Frank was zo vriendelijk ons een inzicht te geven in de MaYaN-clan en de extreme metal die ze maken.

Dag Frank, alles goed?

Zeker, net thuis van het werk. Even zitten en een interview doen.

Bedankt alvast! Zeg, je bent nu een allstar. Wat doet dat met een mens? Loop je nu al wat meer naast je schoenen dan vroeger of word je vaker getrakteerd?

(lacht) Ja, ik weet wat je bedoelt. Het zijn gewoon een paar bekende muzikanten bij elkaar en dan krijg je de naam allstarband mee. Op zich is dat voor mij wel mooi meegenomen maar dat hoeft dus echt niet. Ik ben dan wel volledig gefocust bezig met MaYaN; helemaal back on track, maar om nu van een allstar te spreken, hoeft niet nee.

Jullie allstarband (ik kan het niet laten) heeft geen vaste zangeres in de gelederen. Niemand bereid bevonden om permanent bij jullie mannenclub te komen?

Zo had ik het nog niet bekeken eigenlijk. We hebben wel een complete “female afdeling”, die perfect in balans ligt met het brute van onze muziek. Ook vocaal. Jacques screamt op blackwijze. Marc grunt en ook Arjen grunt soms mee. En dan is er ook Henning Basse van Metallium natuurlijk met zijn heavy vocals. Aan de andere kant zijn er Floor Jansen, Simone Simons en Laura Macrì.

Fijne stem heeft die laatste zeg! Heeft ze nog andere talenten?

Ze kan verschrikkelijk lekkere spaghetti maken (lacht)! Nee, is echt waar. Maar je hebt gelijk, toen Laura de stukken in zong stond ik echt te kijken van “waaw zeg”. Een echt talent, onmiskenbaar.

Hoe lok je eigenlijk al die gastzangers, -zangeressen en -muzikanten? Hadden ze zoiets van “ja, dat komt wel goed”, of lieten jullie ze eerst iets horen op voorhand?

We hadden eigenlijk per passage wel telkens iemand in gedachten. Dan was het een kwestie van een “ja” te krijgen. Voor de symfonische gedeeltes dachten we aan Jaqcues, meteen. En toen kwamen ook Floor en zo erbij.

Hoe verliep dat dan in de studio, met de dames er bij?

Ach, dat liep wel los hoor. Helemaal niet verveeld of onwennig. Een biertje erbij en al snel was de sfeer relaxt.

Jullie mix is heel divers, wat het natuurlijk avontuurlijk laat klinken. Was dit puur pragmatisch of kunnen jullie moeilijk bij één genre houden van nature?

Wel Bart, je weet wel wat ik graag hoor, van de reacties op reviews bijvoorbeeld, dus je weet hoe uiteenlopend mijn smaak al is. Dat is bij ons allemaal zo. Het kan gewoon alle kanten op. We spelen verschillende stijlen, zonder er al teveel over na te denken. Veel gitaar, volle bak energie en dan een filmische vertaling door Jacques. Er verloopt weinig bewust via een vooraf afgesproken traject.

Dus jullie hadden ook niet zoiets van de genres apart in nummers te gieten, maar meer alle stijlen binnen een nummer?

Nee hoor, haast in ieder nummer zitten er blasts op de drums, stevig gitaarwerk, cleane zang, gevoelige passages. Veel brute elementen eigenlijk, die dan een progressieve draai krijgen door Mark. Eigenlijk maakt Mark nog het meeste echt “nummers” van de muzikale stroom die we produceren.

Heb je geen schrik dat jullie vooral bij andere muzikanten in de smaak zullen vallen, maar voor luisteraars een beetje tussen stoel en tafel zullen vallen? Hebben jullie dat wat onderzocht op voorhand, hoe mensen reageren op jullie nummers, voor er iets wordt opgenomen?

Niet echt eigenlijk. Het is in de eerste plaats muziek die wel zelf de moeite vinden om te spelen. Mark is met MaYaN als project begonnen omdat hij hardere muziek wou spelen dan bij Epica. Extremere muziek dus. Sander van After Forever kwam er toen ook bij maar die had geen tijd meer uiteindelijk, dan ben ik in de dans gesprongen. En ja, net als Mark wil ik ook vooral ongelimiteerd plezier hebben door het spelen. Op een professionele manier weliswaar, maar toch vooral vanuit een eigen vertrekpunt. Daarnaast denk ik ook dat er mensen genoeg zijn die ons daarin kunnen volgen. De nummers hebben wat tijd nodig om gevat te kunnen worden, maar dan komen ze vrij snel los. Jaap van Nuclear Blast was er meteen mee weg, hij vertelde ons dat hij zat te headbangen van af het eerste moment. Prima meegenomen, ook al is dat niet onze doelstelling. We willen er het beste van maken, terwijl we het vooral zelf leuk blijven vinden.

Volgens mij gaan veel teksten bij jullie over de indoctrinatie en uitbuiting van mensen. Is dat de link tussen het Maya-volk en de huidige maatschappij?

Gedeeltelijk wellicht. De Maya-link gaat vooral uit naar hun leven in harmonie met de aarde, met de natuur. Iets waar we tegenwoordig behoorlijk wat lessen uit zouden kunnen trekken. Niet alleen vervuiling is tegenwoordig blijvende problematiek, ook natuurrampen als tsunami’s, aardverschuivingen en vulkaanuitbarstingen. Daar staan we als mens niet boven. De Maya’s hadden niet zozeer angst voor deze verschijnselen, eerder een vorm van respect. Tegenwoordig is dat anders. Daarnaast gaat het tekstueel bij ons ook vaak over de overheid die er een dubbele agenda op nahoudt. Corruptie, machtsmisbruik... Mark heeft behoorlijk wat ervaring met dergelijke toestanden, hij heeft natuurlijk ook grote delen van de wereld gezien. Dat zet hij dan om in teksten, die eigenlijk heel “down to earth” zijn.

Mocht Quarterpast een film zijn, zou die in de categorie thriller, drama, actie of horror terecht komen denk je?

Drama zit er zeker en vast in ja. Het is vooral confronterend eigenlijk, tussen een docu en drama in. Geen chickflick dus (lacht).

De andere bandleden zijn nu ook niet meteen Jef en Jantje met de pet. Ben je zenuwachtiger als je moet spelen met “bekende” artiesten dan andere personen?

Nee, ik heb wel al meer gelijkaardige dingen gedaan. Ik speel ook al van mijn zeventiende, samen met mensen die dezelfde muziek spelen. En het is niet alsof ik ze niet ken, of nog nooit met ze samen heb gespeeld. Ik had ooit de kans om met Chuck Billy van Testament het podium te delen en ook dat was vooral heel erg gezellig. Kippenvel, maar gezellig.

Zijn zulke ervaringen dan ook meteen een soort van compensatie voor de offers die je op privévlak moet maken? Nu je in een professionele band speelt heeft dat een invloed op je levensgewoonten waarschijnlijk.

Ja, dat is wel zo. Maar in ieder geval ga ik volledig voor MaYaN hoor. Tegenwoordig is dat vier uurtjes slapen per nacht. Onze toetsenist en ikzelf hebben nog een normale baan ook weet je, de anderen kunnen rondkomen met de inkomsten van hun band. Maar ook daar kruipt enorm veel tijd in voor hen. Hoe dan ook, tegenwoordig zijn het 80 à 100 uren per week. Tegenwoordig steek ik heel veel tijd in papierwerk, de website... stappen met vrienden zit er haast niet meer in. Maar we steken alles wat we hebben in de plaat. De output is in stijgende lijn, het werken betaalt zich uit en zolang ik nog ietwat kan slapen is dit het allemaal dubbel en dik waard.

Zijn jullie nu de komende koningen van de “hardere” Nederlandse metalscene? God Dethroned trapt het af eind dit jaar, van Sinister horen we niet zoveel meer meer. Hail Of Bullets spreekt vooral de oudere garde aan en Pestilence ligt wat onder vuur. The Monolith Deathcult is dan wel de Chuck Norris van de Nederlandse death metal, maar is er geen hoofdrol weggelegd voor jullie?

Nou weet je, dat is een enorm compliment, gewoon om al genoemd te worden in dat rijtje bands. Ik wil niet vals bescheiden doen of zo, maar we moeten niet beginnen zweven omdat we één succesvol album uitbrengen. Om echt enkele treden te nemen op de ladder moet je je ook in de tijd bewijzen. Maar toch bedankt voor het compliment.

Je hebt nog andere projecten lopen of bands waar je sterk betrokken in band, of lid?

Nee, MaYaN is de enige band waartoe ik behoor.

Hoe werden de nummers live ontvangen tot nu toe?

Erg goed. Vanaf de try-out al werden we super ontvangen, overal. De mensen die onze muziek niet kenden waren afwachtend. Niet onbegrijpelijk eigenlijk, wanneer we onze openingstrack speelden dan stonden enkelen zwaar te headbangen op de Behemoth-achtige introductie, maar bij de wat complexere brigde wisten ze plots niet wat gedaan (lacht). Afwachtend dus, maar achteraf grotendeels positief. Het is even wennen natuurlijk.

Bestaat er al een fanclub van MayaN waar vrouwen hun lingerie heen kunnen sturen?

(lacht) Ja, veel Epica-fans checken ons natuurlijk. Simone trekt dan ook de nodige aandacht, en ze is zelf fan van ons! Maar er zijn ook effectief fanclubs. Niet te geloven eigenlijk. Ik keek begin mei eens rond op Facebook en er waren gewoon al fanclubs te vinden van ons. MaYaN Colombia, MaYaN Argentina, MaYaN Mexico, MaYaN France. Ik zag er zelfs foto’s op staan van mezelf die ik nog nooit eerder had gezien, van jaren geleden! Ik was echt stomverbaasd!

Ik kan het mij inbeelden ja. Bedankt voor de antwoorden Frank, heb je nog iets interessants mede te delen?

Ach, gewoon onze plaat binnenhalen, een paar keer goed luisteren en laten inwerken en ons live komen bekijken. Je zult niet teleurgesteld worden!

Tot snel!

Links:

• Mayan
• Mayan MySpace
• Mayan Facebook
• Nuclear Blast