Interview met Textures

De laatste keer dat Zware Metalen met Textures sprak was in 2008 ten tijde van de release van het derde album Silhouettes. We zijn inmiddels drie jaar verder en in de tussentijd is er het nodige gebeurd. Niet alleen vond de band onderdak bij Nuclear Blast, maar ook verlieten toetsenist Richard Rietdijk en zanger Eric Kalsbeek de band. Vooral het vertrek van Eric, die zijn stempel op Drawing Circles en met name op Silhouettes wist te drukken, leek een forse aderlating voor de Nederlandse band. Naar aanleiding van het nieuwe album Dualism sprak Zware Metalen met drummer Stef Broks over het verleden, heden en de toekomst van Textures die er prima uit ziet.

Stef, tussen het uitkomen van de vorige plaat Silhouettes en het nieuwe Dualism is er het nodige gebeurd met de band.

Dat kan je wel stellen. De meest in het oog springende zaken zijn inderdaad het vertrek van onze toetsenist en zanger geweest. Met name het vertrek van Eric, nu exact anderhalf jaar geleden, was heftig. Eric is een ontzettend veelzijdige zanger en is zeker mede-bepalend geweest voor de sound van Textures. Wij hadden dan ook niet gedacht dat wij binnen Nederland een waardige vervanger konden vinden. Het is nota bene Eric geweest die Daniël de Jongh (ex-CiLiCe en ex-Smogus) heeft aangedragen als zijn vervanger. Wij kenden Daniël weliswaar oppervlakkig, maar Eric wist ons te verzekeren dat Daniël de juiste man was. En dat is gebleken. Net als Eric kan Daniël het allemaal. Van diepe grunts tot cleane zang.

Welke invloed heeft de komst van Daniël gehad op Dualism?

Dat is lastig aan te geven. Zangtechnisch zijn er niet veel verschillen tussen Eric en Daniël. Beiden zijn uitstekende zangers die zoals gezegd moeiteloos schakelen tussen cleane zang en brulpartijen. Het was met name de muziek die door het vertrek van Eric ten positieve is veranderd, zonder dat Eric daar direct invloed op had. Je moet weten dat op het moment dat Eric ons mededeelde te stoppen met Textures wij al ongeveer twee uur aan muziek, riffs en zanglijnen voor de nieuwe plaat hadden. De zoektocht naar een nieuwe zanger verlegde de focus op dat moment van het nieuwe materiaal naar de keuze van een geschikte vervanger van Eric. Hierdoor konden die twee uur aan ideeën bezinken. Toen we Daniël uiteindelijk hadden gevonden keken we dan ook fris tegen dat materiaal aan. In alle rust hebben we vervolgens de sterke punten eruit gehaald en zijn begonnen met schaven en sleutelen. Vergelijk het met het bereiden van een goed gerecht; het gaat niet zozeer om de hoeveelheid aan ingrediënten, maar het is de juiste combinatie van niet al te veel ingrediënten die het gerecht maken. Doordat wij afstand hadden genomen van de muziek konden wij op de manier naar onze muziek kijken. De impact van de zoektocht naar de zanger manifesteerde zich dan ook met name op de reflectie van ons als band op het nieuwe materiaal, dat daardoor uitgebalanceerder en meer gestructureerd is geworden.

Een niet onbelangrijk onderdeel van Textures zijn de teksten. In tegenstelling tot veel collega bands prikkelen jullie teksten de luisteraar meer dan gemiddeld. Geldt dat nog steeds?

Ja, absoluut. Wij besteden veel tijd aan de teksten en proberen door niet al te concrete teksten de luisteraar te prikkelen. Dat is op Dualism niet anders dan op voorgaande albums. Onze teksten handelen vaak over tegenstellingen en op welke manier die tegenstellingen invloed uitoefenen op de keuzes die mensen in hun leven maken. Wat dat aangaat ligt Dualism dan ook in het verlengde van zijn voorgangers. Op Dualism hebben wij ons dit keer echter gefocust op de beleving op die keuzes vanuit het perspectief van het individu. Hoe gaat hij om met keuzes die van invloed zijn om een bepaald doel te behalen? Een voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld de eerste single Reaching Home, waarvan toevalligerwijs Daniël de tekst heeft geschreven. De ik-persoon ziet zich in dat nummer voor verschillende keuzes gesteld om een bepaald doel te behalen. Iedere keuze heeft weer andere consequenties voor zijn dagelijks leven. Wat is de beste keuze en hoe haalt hij daarmee zijn doel?

Het valt mij op dat er in de teksten veelal gerefereerd wordt naar water.

Nederland waterland, toch? Haha, je hebt gelijk. Water in welke vorm dan ook komt veel terug in onze teksten. Het is een verbindend element tussen de afzonderlijke songs en als ik voor mijzelf praat dan zie ik de wijze waarop water reflecteert als metafoor voor de manier waarop wij mensen onszelf continu een spiegel voorhouden.

Is Textures een band die veel aan (zelf)reflectie doet?

Ja, eigenlijk is dat wel iets dat wij als band continu doen. Wij zijn voortdurend bezig met onszelf de maat te nemen waarbij het enige criterium is of wij de dingen zelf goed vinden. Wij ervaren dan ook geen druk van buitenaf. Dat klinkt misschien arrogant, maar ik noem dat zelfverzekerd. Het is natuurlijk fantastisch dat onze platen goede beoordelingen krijgen en dat er veel mensen zijn die onze muziek te gek vinden, maar uiteindelijk is dat niet ons referentiekader. Is deze plaat beter dan de voorganger? Zo ja, dan zijn wij tevreden. Zo simpel is het. Uiteindelijk ben je ten alle tijde je eigen maatstaf. Dualism is nu af en wij kunnen er nu al op reflecteren. Het gevoel dat de plaat af is geeft rust en een goede basis om door te gaan om uiteindelijk in de toekomst te werken aan een nieuw album.

Zo ver is het nog niet. Jullie gaan in september en oktober optreden in Amerika?

Absoluut. Voor de eerste keer. In het verleden is er wel sprake van geweest om die kant op te gaan, maar als je het doet moet je het goed doen. En dat betekent, gelet op de gigantische omvang van het land, dat je minimaal een maand lang daar aan de bak moet. Voor Textures is het nu financieel mogelijk om die stap en het bijbehorende risico te nemen. Nuclear Blast is hierbij natuurlijk een grote steun in de rug. Wij wisten natuurlijk dat Nuclear Blast een grote maatschappij is, maar dat ze zo groot en invloedrijk zijn hadden wij niet verwacht. Het enkele feit dat ik deze week al zes interviews met journalisten uit Australië heb mogen doen zegt al genoeg. Wij kijken erg uit naar de toer in Amerika, maar het zal behoorlijk afzien worden. We gaan ongeveer 17.000 kilometer rijden in die periode. Om kosten te besparen doen wij dat zelf. Net als het tourmanagement. Maar wij hebben er ontzettend veel zin in. O ja, tussendoor gaan we zelfs nog voor één optreden naar Mexico.

Het ligt een beetje in lijn met de 'do it yourself'-mentaliteit die de band al sinds het begin van haar carrière nadraagt. Kan de band nu achterover leunen nu zij onderdak heeft gevonden bij Nuclear Blast?

Haha, nou nee. Uiteindelijk zijn en blijven wij volledig verantwoordelijk voor de artistieke kant van Textures. Dat is een bewuste keuze. Wij hebben onze (inmiddels derde) eigen studio, gitarist Jochem produceert de plaat en het artwork komt uit de koker van bassist Remko en ex-zanger Eric. Op dit moment is Remko zelfs op Gran Canaria om opnames te maken voor de video van Reaching Home. Die kost alle zes de bandleden behoorlijk wat tijd, denk aan gemiddeld een halve werkweek met piekmomenten naar boven toe. En dat naast onze reguliere banen kan je je wel voorstellen dat er naast Textures weinig tijd is voor andere zaken. Het enige dat Nuclear Blast ons uit handen neemt is de zakelijke kant. Artistieke inmenging is er dan ook niet, buiten het feit dat zij, begrijpelijkerwijs, eerst wel even de nieuwe zanger wilden horen voordat zij met ons in zee gingen. Dat was dan ook het enige.

Naast Dualism komen er in september nog een wagonlading met interessante releases. Machine Head, Mastodon, Dream Theater en Opeth om er maar een paar te noemen.

Ik had het al vernomen, want meer mensen hebben ons daarop geattendeerd. Voor de muziekliefhebber is september zeker een buitengewoon interessante maand. De luisteraar zal het verschil moeten maken. Liefhebbers van moderne progressieve metal zijn bij ons aan het goede adres. Al realiseer ik mij natuurlijk ook dat er reikhalzend naar de nieuwe Opeth wordt uitgekeken. Wat deze band betreft vind ik het overigens ontzettend bijzonder dat zij zich op iedere plaat weer weten te ontwikkelen. Ik ben benieuwd waar ze nu mee op de proppen komen. Dat geldt overigens ook voor de nieuwe Mastodon.

Kan je wanneer je zelf tot je nek in je eigen muziek zit nog genieten van nieuwe muziek, laat staan metal?

Om heel eerlijk te zijn: nauwelijks. En daar baal ik oprecht van. Als jochie van een jaar of 16 vrat ik alles, las alles en wist ik precies wanneer welke band met nieuw materiaal kwam. Bijna wekelijks bezocht ik concerten. Helaas ligt die tijd ver achter mij. Ik hoor hetzelfde bij collega-muzikanten. Door het vele optreden tegenwoordig zie je veel bands en weet je exact hoe het er achter de schermen aan toegaat. Ik bezoek dan ook amper meer een concert; de mythe is simpelweg verdwenen. Erg jammer. Met mijn andere band Exivious treden we binnenkort op het Brutal Assault-festival op. De liefhebber likt zijn vingers af bij de line-up, maar als ik twee bands ga zien is het veel. De laatste platen waar ik echt van onder de indruk was en dan ook veel gedraaid heb zijn The Great Cold Distance van Katatonia en de laatste van Karnivool. Niet heel recent werk dus.

Jullie bestaan dit jaar 10 jaar. Mogen wij nog iets bijzonders verwachten, een dvd of iets dergelijks?

Je bent tot nu toe de enige die dit vraagt. Iedereen denkt waarschijnlijk dat wij pas sinds ons debuut uit 2003 bestaan, maar Textures is inderdaad in 2001 ontstaan. Eerlijk gezegd zijn wij er helemaal niet mee bezig geweest door alle drukte rondom Dualism. Als we iets ter ere van een jubileum willen doen moet het iets unieks zijn waar we met alle energie aan werken. Op dit moment is de creatieve pijp echter even leeg. Het is fijn dat Dualism af is en we ons kunnen opladen voor de promotie van het album en de optredens. Wat wij in de toekomst gaan doen, moet de toekomst maar uitwijzen.

Nog een boodschap voor de lezers van Zware Metalen?

Nu je me er naar vroeg is het misschien leuk om te vermelden dat je op onze webpagina de totstandkoming van de plaat terug kan zien. Sommige bands voegen dat als bonus bij een special edition, maar wij hebben ons kruid alweer verschoten, haha.

Dualism ligt vanaf 23 september in de rekken van je platenzaak. Rond die periode zal ook de eerste single Reaching Home met bijbehorende videoclip verschijnen. De band zelf is op dat moment in Amerika de plaat aan het promoten. Maar zal in het najaar ook in onze contreien de podia onveilig maken.

Links:

• Textures
• Textures Podcasts
• Nuclear Blast