Dark Passion Play is imho een prima plaat die in muzikaal opzicht niet onderdoet voor veel van het oudere werk. Dat Annette Olzon niet overal in goede aarde valt is logisch, maar persoonlijk ben ik nog steeds blij dat er op vocaal gebied een frisse wind door de band waait.
Tarja is een prima zangeres maar vocaal zeer beperkt zodra ze de opera-stem achterwege laat. Een beetje zoals de doedelzakken van In Extremo; je zit vast aan een bepaald spectrum, en mij begon dat geluid behoorlijk tegen te staan.
