| Gepost door: Bart Alfvoet | Maandag 21 April 2008 - 19:27 |
Na de tegenvallende release van Xasthur was mijn aandacht al een tijdje gericht op de nieuwe Leviathan. De twee zijn niet te vergelijken, maar ze zijn voor mij twee exponenten van de USBM. Leviathan heeft me echter nog nooit teleurgesteld, ook al is dit reeds het zoveelste album. Deze muziek analyseren is zo goed als onbegonnen werk. Leviathan is eerder een referentie dan dat je het kunt vergelijken. Zo ook dit recentste meesterwerk.
De vocalen klinken op Massive Conspiracy Against All Life verdacht veel als de vervormde stembanden op het Black One album van Sunn o))). Psychedelisch en demonisch klinkend, soms echoënd en constant indringend, als de stank van halfvergane zwavelproducerende rotte eieren. Op instrumentaal vlak is het enorm afwisselend, met lijnen waar je na tien keer luisteren nog steeds versteld van staat. Iedere song staat als een verhaal op zichzelf, grenzeloos, tijdloos. De weelde aan gedenkwaardige uitbarstingen en overgangen. Het scala aan meeslepende riffs. De muzikale veruitwendiging van decadentie door middel van gitaarstromingen die gelijkmatig met old-school drumpatronen bijna letterlijk inzinken en aftakelen om daarna om te slaan in een orkaan van verwoesting. Leviathan degradeert 75% van alle black metal bands tot bleek metal.
Het gevoel van compleetheid van Merging With Sword, Onto Them bijvoorbeeld is als Emperor's Ye Entrancemperium, doordrenkt met de enorme zwartgallige zinderende sfeer van Esoteric. Dit album is hetThe Mysteriis Dom Sathanas anno 2008. De soundtrack van de film The Killing Fields. De wanhoop van Justine in het gelijknamige boek van Marquis de Sade. Complete onrust, wanhoop, verlatenheid, die een verdwaald kind ondergaat na dagen in een volledig dichtbegroeid bos vol mentale en fysische bedreigingen. Waar vroeger (zie Verräter) de fratsen van atypische industriële inslagen of noiserige passages nog schering en inslag waren, zijn deze hier volledig verdwenen. De weinige buitenissige accenten zijn perfect geplaatste sfeerverhogende ruïneklanken en ontaarde galmen. Leviathan zakt steeds dieper weg naar de perfectie. Ook het artwork is fenomenaal. Impressionistisch vanuit een postmoderne invalshoek, ook van de hand van Wrest.
Iedereen die Mayhem's The Mysteriis Dom Sathanas, Eschaton van Anaal Nathrakh, Nocturnal Poisoning van Xasthur, of groepen als Weakling of Arkhon Infaustus in zijn kast staan heeft, moet met hoogdringendheid zijn financiële urgentieplan herbekijken en deze schijf in huis halen. Ik zweer het plechtig op mijn zwartgeblakerde communiezieltje.
Tracklist:
| * Reageer |
