| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 29 Mei 2008 - 13:08 |
Verschrikkelijk slecht is het, de dienstverlening van de post. Veel te lang heb ik moeten wachten op deze plaat, terwijl we langs alle kanten geprikkeld werden door de promomachine van Metal Blade. De Nederlandse Allstars vonden het tijd om eens constructief samen te gaan zitten zuipen en een complot te bedenken hoe ze de geschiedenisboeken zouden halen. En of ze het goed gedaan hebben...
Oldschool zijn ze, zo old school dat ze het Wereldoorlog II-thema dat ze naar voor brengen bijna als ervaringsdeskundigen de wereld in katapulteren. De oorlogsveteranen brengen op deze Tour Of Duty Oostfronthistorie die volgens mij vrij parate kennis zou mogen zijn voor de deathmetalfan. Nu, het onderwijs is niet meer wat het geweest is in Nederland, dus Hail Of Bullets geeft dan maar zelf geschiedenisles. En niet alleen de oorlogshistorie wordt herhaald. Na de beklijvende intro die rechtstreeks uit een film als Where Eagles Dare, Patton en The Guns of Navarone lijkt te komen krijg je een trip terug in het metalen tijdperk. Vooral Dismember valt mij in bij het aanhoren van deze schijf. Dismember en Gorefest, ten tijde van Erase. Die asociaties maak ik vooral omdat het gitaargeluid sterk aanwezig is, en dat is een prima zaak, zeker wanneer je het sterke en pakkende snaargeweld beschouwt. De aard van de klank: schrapend, raggend, viriel. Soms kun je wel heel erg sterk het gevoel hebben dat Dismember achter de geluidstafel zat, maar who cares. De kwaliteit van de riffs houdt ieder lied staande en fragmenteert de cd met precisie zonder eenheidsworst te worden.
Martin's strot klinkt daarenboven vrij uniek, met zijn rauwe keelgeluid die qua frequentie een dreigende neerslag van de Luftwaffe evenaart. Niet iedereen lust dit waarschijnlijk, maar opnieuw; who cares. De percussie is ferm in orde, afwisselend (beestige militaire cadansen), houdt het tempo erin en voorkomt krampen bij de komende concerten. Stil blijven staan is geen optie. Trouwens, je nekspieren zullen het geweten hebben. Deze plaat is een bom vol middelpuntsvliegende G-krachten voor je hersenhouder.
De discussie zal al gauw gaan aanwakkeren of dit nu een goede of een extreem goede plaat is. Als Nederlander mag je best trots zijn op dit product. Vaderlandslievendheid is mij als Belg echter behoorlijk vreemd en ik hou daar weinig tot geen rekening mee. Deze plaat is objectief bekeken een retroplaat van bekwame mensen, met een prima gechromeerde productie. Origineel is het niet, maar wat primordiaal is voor een excellente release hebben ze wel: geloofwaardige nummers die je raken tot lang nadat je ze gehoord hebt. En laat dát nu de reden voor de onderstaande score zijn!
Luistertip: Ordered Eastward
Tracklist
| * Reageer |
