Fortarock
ZwareMetalen
Romein, Leeuwarden
Gepost door: Count UsherVrijdag 06 Juni 2008 - 15:33

Opeth - Watershed
Roadrunner Records, 2008

Opeth mag dan al sinds jaar en dag bekend staan om zijn vernieuwingsdrang, stiekem weten we allemaal dat opperhoofd Åkerfeldt gewoon het principe "beter-goed-gejat-dan-slecht-zelf-verzonnen" toepast. Omdat ik er in de goeie ouwe seventies zelf nog niet bij was en mijn parate kennis zich beperkt tot de meest gangbare acts, haalde ik er een ouwe symfo-rocker bij die prompt mijn stelling onderstreepte. Sterker nog: Opeth heeft er weer een nieuwe fan bij!

Watershed laat zich al na een paar draaibeurten wegluisteren als een goedgevulde bloemlezing uit het werk van Led Zeppelin, Yes, Pink Floyd, Hawkwind en (vooral) King Crimson. En zoals we het onderhand wel weten, toont ook Watershed weer een verbreding van de invloeden ten opzichte van de voorganger. Naast folk, prog en symfo, wordt de metal van Opeth tegenwoordig ook opgeluisterd door jazz en fusion. Een hapklare brok is het dus geenszins geworden.

Opeth bandfoto

Opener Coil is een ballad met een zweem van Ierse folk over zich, waarbij de uitmuntende vocale prestatie van gastzangeres Nathalie Lorichs vooral in het oog springt. Een gedurfde en weinig voor de hand liggende eersteling, waarmee de toon meteen is gezet. In het navolgende Heir Apparent zet Opeth de puntjes op de i en bewijst de band dat het de ruwe bolster nog niet van zich af heeft geworpen. Logge ritmes, beladen symfo en een paar knappe gitaarsolo's (waarin we de hand van Gilmour en Page herkennen) maken van dit nummer een zwaar op de maag liggend gerecht. The lotus Eater is dan weer een hutspotje dat zijn ingrediënten bij zowel de 70's als de 80's haalt. Het is het meest veelzijdige nummer van de plaat (hoor ik daar enige aanzet tot funk?).

De kroon op het werk is echter weggelegd voor Burden. Geen idee hoeveel tijd Åkerfeldt in dit nummer heeft gestopt, maar getuige de titel zal het lang geen sinecure geweest zijn om dit nummer te arrangeren. Burden vouwt zich met een pianotokkel langzaam uit tot een knappe ballad. Het middenstuk is gevarieerder en de combinatie akoestische gitaar en elektrische solo's doet soms denken aan Jethro Tull. Langzaam sterft deze last gracieus in een vals klinkend gitaarsoepje. Grandioos! Bij Porcelain Heart merkt mijn oudere collega op dat het nummer - door zijn specifieke opbouw - klinkt als een onuitgegeven cover van Pink Floyd ten tijde van Ummagumma. En wie ben ik om hem tegen te spreken, natuurlijk? Hessian Peel - we naderen het einde - laat weer een veelzijdiger Opeth horen, met een opmerkelijke rol voor bassist Martin Mendez. Ook toetsenist Per Wiberg laat hier nieuwe dingen horen. Luister deze een keertje met een koptelefoon en je begrijpt meteen waar ik naartoe wil.

Net zo verrassend als opener Coil was, zo voor de hand liggend is afsluiter Hex Omega. Fans van het oudere werk zullen met dit nummer het meeste kunnen, denk ik. Let hier vooral op de atypische breaks van nieuwbakken drummer Martin Axenrot, die zich trouwens de hele plaat lang met verve van zijn taak kwijt.

Nou, lang geleden dat ik nog eens alle titels van een plaat heb genoemd in een review, maar Watershed is nu eenmaal zo divers dat de plaat niet in een paar lijntjes kan worden samengevat. Door de veelheid aan invloeden zal deze schijf door velen in het begin als onvoldoende coherent worden beschouwd en dat is begrijpelijk. Dat was ook mijn eerste indruk. Hoe meer je echter gaat luisteren, hoe klaarder het geheel wordt. Dit is gewoon de volgende stap in het Opeth-verhaal. De bezetting mag dan minder avontuurlijk zijn (Axenrot is geen latino en dat hoor je; en nieuwe gitarist Fredrik Åkesson klinkt traditioneler dan zijn voorganger), de muziek maakt veel goed. Kippenvel, zoals bij Still Life en Blackwater Park, krijg ik niet, maar dat Watershed veelvuldig zijn weg zal vinden naar mijn platenspeler moge duidelijke zijn.

PS: Snelle beslissers raad ik aan de digipack te scoren. Op de dvd staan naast wat interviews ook drie extra nummers (waarvan twee covers en een sterk op Wiberg's keyboards steunend eigen nummer).

Tracklist:Opeth cover

  1. Coil
  2. Heir Apparent
  3. The Lotus Eater
  4. Burden
  5. Porcelain Heart
  6. Hessian Peel
  7. Hex Omega
Line-up:
  • Mikael Åkerfeldt - Vocals/Guitars
  • Fredrik Åkesson - Guitars
  • Martin Mendez - Bass
  • Martin Axenrot - Drums
  • Per Wiberg - Keyboards, vocals
Links:
Score: 85/100

* Reageer

Zoek bij Discorder op:
Er zijn 20 reacties:
Door: rvanderholst Vrijdag 06 Juni 2008 - 15:40 (+1 - Normaal)
Usericon van rvanderholst
Dit is wederom een meesterwerk van de hand van Opeth. Geheel anders en vernieuwend dan voorgaand werk. Deze plaat laat zich het best als geheel beluisteren. Dit is een luisterplaat geworden. Zonder echt afzonderlijke liedjes neer te zetten. Zeer zeker een groeiplaat waar menigeen in het begin wel eens moeite mee zou kunnen krijgen.

Ik ben er inmiddels wel over uit dat dit een plaat is van ongekend hoog niveau, en groeiplaten blijven nu eenmaal vaker hun rondjes draaien in m ijn cd speler dan hapklare vette shit die vanaf moment nummer 1 meteen pakt.

Daarom wil ik hoger inzetten dan de 85 punten van de reviewer, die overigens een zeer gedegen review heeft geschreven.

Ik zeg 95/100
Door: flebbie Vrijdag 06 Juni 2008 - 15:40 (+1 - Normaal)
Usericon van flebbie
Bij Porcelain Heart merkt mijn oudere collega op dat het nummer - door zijn specifieke opbouw - klinkt als een onuitgegeven cover van Pink Floyd ten tijde van Ummagumma. En wie ben ik om hem tegen te spreken, natuurlijk?

Nou laat ik diegene maar zijn dan. Die vergelijking slaat werkelijk nergens op.
Door: Alterprince Vrijdag 06 Juni 2008 - 15:52 (+1 - Normaal)
Usericon van Alterprince
Ik zou zeggen 79/100
Het zit allemaal wel goed in elkaar, maar (met name Heir Apparent) slaat qua opbouw werkelijk nergens op. Ik mis climaxen, opbouw, en afwisselingen tussen hard en zacht die ook werkelijk bijdragen aan de muziek..
Is allemaal prima muziek, maar wel een tegenvaller van een band als Opeth.

imo dan he
Door: Jenje Vrijdag 06 Juni 2008 - 17:30 (+1 - Normaal)
Usericon van Jenje
Vind em maar zo zo .. zitten heel goede stukken in, maar ook grote delen die me wat te achterhaald en herkauwd overkomen.
Door: Stoerbaard Vrijdag 06 Juni 2008 - 18:27 (+1 - Normaal)
Usericon van Stoerbaard
Ik vind m weer geweldig! Ghost Reveries was toch na een aantal luisterbeurten een stuk minder interessant, deze blijft zijn glans behouden. Vooral het drieluik Coil-Heir Apparent-The Lotus Eaters vind ik geweldig!
Het enige jammere aan deze cd is.... dat ze er maar 7 nummers op hebben gezet.. Die bonustracks konden gemakkelijk op de normale cd gezet worden. (M'n dvd speler heeft nog kuren, dus het lukt me nog niet de 5.1 versie plus bonustracks te beluisteren).

In ieder geval... weer een heerlijke Opeth cd! 8 a 8.5 ;-)
Door: Mortanius Vrijdag 06 Juni 2008 - 19:53 (+1 - Normaal)
Usericon van Mortanius
1 van de beste platen van Opeth, met een drummer die durft andere wegen te kiezen i.p.v. de constante latin-feel. De vorige was zeker niet slecht hé maar deze is meet metal gericht.
Door: Alterprince Vrijdag 06 Juni 2008 - 22:20 (+1 - Normaal)
Usericon van Alterprince
Z'n blasts mogen dan vet zijn maar z'n fills slaan nergens op
Door: Liquiddrums Zaterdag 07 Juni 2008 - 0:32 (+1 - Normaal)
Usericon van Liquiddrums
Ik vind Opeth een prachtband, maar deze plaat valt me een beetje tegen tot nu toe. Ik vind m net wat te voorspelbaar en achterhaald overkomen.
Ik schaf m zeker aan, misschien dat ie nog wat groeit
Door: blonde rockgod Zaterdag 07 Juni 2008 - 11:29 (+1 - Normaal)
Usericon van blonde rockgod
Ook maar eens aanschaffen vandaag, nog niets van gehoord, bewust niet. Zal me benieuwen.
Door: Killkenny Woensdag 11 Juni 2008 - 21:42 (+1 - Normaal)
Usericon van Killkenny
Zo te lezen zal het album her en der (bijna overal) wel weer album van het jaar worden. Snel aanschaffen iig.
Door: Yserbaard Zaterdag 14 Juni 2008 - 16:52 (+1 - Normaal)
Usericon van Yserbaard
Ik weet niet of iedereen de vergelijking aankan want er is weldegelijk een gelijkenis tussen
“The Narrow Way Part 2” van Pink Floyd - Ummagumma en “Porcelain Heart “ van Opeth. Als je beide nummers simultaan naast elkaar afspeelt merk je een sluitende gelijkenis. Dat Opeth natuurlijk gebruik maakt van een zwaarder partituur en hardere gitaarsolo’s heeft veeleer te maken met de tijdsgeest waarin men zich nu bevindt dan in de afwijking van de repetitieve akkoorden die beide nummers als belangrijkste eigenschap bezitten. Mix dit nummer dan nog eens met de cocktail van “The Narrow Way Part 1” & “Grantchester Meadows” en pickpocketer Åkerfeldt maakt een schitterend nieuw lied. Waar anders haalde hij de mosterd voor dit nummer?! Toen de japanners auto’s begonnen te maken zijn ze ook eerst op strooptocht geweest bij Ford in Amerika.
Wat Opeth heeft gemaakt is een dijk van een cd, die later op zijn beurt als origineel zal gebruikt worden bij vergelijkende reviews. Maar wat je ook van mening mocht verschillen, dit nummer en menige andere delen van deze cd bezitten een serieus Pink Floyd gehalte… een goede zet blijkt van Opeth. Voor mij althans 95 punten waard.

Door: flebbie Zaterdag 14 Juni 2008 - 23:48 (+1 - Normaal)
Usericon van flebbie
The Narrow Way is een prachtig nummer. Ik heb het helemaal grijs gedraaid, zeker een van de hoogtepunten op Ummagumma. Ik heb het deel waar jij het over hebt nog maar weer eens opgezet (Part 2). Ik vind het wat vergezocht, of misschien kan ik de vergelijking niet aan, zoals jij dat noemt.

De vloeiende, desolate solo's bij Opeth (niet specifiek op Watershed) doen me soms een beetje aan David Gilmour denken, die daar natuurlijk heer en meester in was. Verder dan dat wil ik niet gaan.
Door: Yserbaard Zondag 15 Juni 2008 - 11:31 (+1 - Normaal)
Usericon van Yserbaard
Het zou van mij uit verkeerd zijn om anderen zaken en dingen in hun monden te leggen die er niet thuishoren. Deze cd grijpt mij bijzonder aan. Het lijkt alsof je terug vrijt met en een lief die veruit de leeftijd heeft van je kleinzoon nu.

Door: blonde rockgod Zondag 15 Juni 2008 - 14:10 (+1 - Normaal)
Usericon van blonde rockgod
    quote:
    Het zou van mij uit verkeerd zijn om anderen zaken en dingen in hun monden te leggen die er niet thuishoren. Deze cd grijpt mij bijzonder aan. Het lijkt alsof je terug vrijt met en een lief die veruit de leeftijd heeft van je kleinzoon nu.


Uh.... like..... uh, de cd roept een pedofiele neiging bij je op?

Na een fiks aantal draaibeurten bevalt de cd mij nog steeds erg goed. Weer een pareltje van Opeth erbij.
Door: flebbie Zondag 15 Juni 2008 - 17:23 (+1 - Normaal)
Usericon van flebbie
Inderdaad een wat dubieuze uitspraak. Zeker voor iemand van 51...
Door: Yserbaard Maandag 16 Juni 2008 - 10:44 (+1 - Normaal)
Usericon van Yserbaard
Oeps…! Ja, ik denk dat ik hier op een verkeerd forum ben terecht gekomen, mijne heren?! Mijn fout, mijn vergissing, mijn verkeerde inschatting! Jullie denken hier slecht twee dimensioneel. De metafoor die ik gebruikte moet men metagenetisch benaderen en beheersen in zijn 3 tot 4 dimensies en niet in een geometrische associatie van 2 maatstaven. Had ik vroeger de incoherentie opgemerkt van de vorige reacties, kon ik toen al veel vroeger tot deze anamorfonische synthese zijn uitgekomen. Een verkeerde interpretatie. Het zou parels voor de zwijnen betekenen mocht ik nu willen verdergaan in deze monoloog met jullie slechts als toeschouwers.
Door: blonde rockgod Maandag 16 Juni 2008 - 11:00 (+1 - Normaal)
Usericon van blonde rockgod
Dus je bent pedofiel en je hebt je pilletje tegen waanzin niet geslikt vandaag, wat een leven....
Door: Yserbaard Maandag 16 Juni 2008 - 12:08 (+1 - Normaal)
Usericon van Yserbaard
Is er enig misbruik in uw adolescent verleden vastgesteld misschien? Ontwaken er bij het lezen van mijn metafoor bij jou een aantal psychische kwelgeesten die een dwangmatige dwaling oproepen die jou blijvend vasthouden in een onethische dwangbuis. Jij bent ongetwijfeld een slachtoffer van een dergelijk misdrijf en dat maakt van jou een potentiële agressor voor de nabije toekomst. Je zoekt bevestiging in het egocentrische van jou ware identiteit en probeert zo de warboel in je hoofd te signaleren. Neen, helaas voor jou ben ik niet pedofiel geladen en kan ik mij ook niet verplaatsen naar de walgelijk substadia waarin jij verkeerd. Je zult zelf een oplossing voor jou probleem moeten vinden of liever jou handen afhouden van dat corps die niet de jouwe is. Laat je behandelen, het is hoogst nodig of neem je verantwoordelijkheid op door op een drukke kruising van treinen te gaan postvatten. En in plaats van anderen te besmeuren met jouw wangedrag, zou je beter recht aan recht uitkomen voor jouw geaardheid, vies ventje! Besmeur anderen blonde god, niet mij! Katapulteer niet jouw drek bij iemand anders. Je bent een untermensch en dat zul je ook helaas blijven. Prijs de vader en de moeder die het als een beloning zagen op jou hier op de aarde te dumpen, vrees de Styx die jij zult moeten overzwemmen, want de veerman zal moedwillig de andere kant opvaren.
Door: blonde rockgod Maandag 16 Juni 2008 - 13:07 (+1 - Normaal)
Usericon van blonde rockgod
Gelukkig dat ik mijn zwemdiploma heb dan....

Wordt een - 1 denk ik zo.


Opeth! Watershed is al geruime tijd in mijn cd speler blijven draaien, ik vind het mooi! Jammer dat ik ze weer live ga zien overigens, blijft een saaie band met slechte humor live....
Door: flebbie Maandag 16 Juni 2008 - 15:01 (+1 - Normaal)
Usericon van flebbie
Het zal je opa maar wezen...

Terug naar Watershed. Een echte groeiplaat wat mij betreft. Hoewel ik 'm nog niet zo kan waarderen als een Still Life, Damnation of BWP, voel ik wel steeds de drang hem weer op te zetten. De laatste 2 nummers zijn mijn veruit favoriet. Erg leuk is ook de special edition met daarbij een DVD over de totstandkoming van Watershed plus 3 fijne bonustracks.
Alle rechten voorbehouden © 2000-2012 Stichting ZwareMetalen
Login
Pass
Festivals 2012
ZwareMetalen.com RSS Volg ZwareMetalen.com op MySpace Volg ZwareMetalen.com op Facebook Volg ZwareMetalen.com op Twitter
Zoeken op ZM: