| Gepost door: Robert de Leeuw | Vrijdag 27 Juni 2008 - 15:31 |
Als ik ergens naar uit heb gekeken de afgelopen maanden dan is het wel naar de nieuwe Keep of Kalessin. Het overdonderende epos Armada tilde de band naar grote hoogten en zorgde ervoor dat deze Noren zich definitief tot de groten der aarde schaarde. In het interview dat ik destijds met gitarist Obsidian C. had, liet de beste man doorschemeren dat de opvolger in zijn geheel nóg grootser en epischer zou zijn dan Armada, maar luisterend naar Kolossus blijkt dit toch niet helemaal waarheid te zijn geworden.
Na een mooi akoestisch intro begint de veldslag middels een behoorlijk pompeuze, Melechesh-achtige openingsriff, iets wat ik niet bepaald verwacht had moet ik zeggen. Maar al snel worden de typische, messcherpe, lang uitgesponnen gitaarriffs over Vyl's snelle double bass partijen gelegd en breekt het album helemaal open. Wat meteen in het oog springt, is dat zanger Thebon in vergelijking met op Armada een stuk veelzijdiger te werk gaat. Vooral tijdens de refreinen klinkt hij cleaner dan ooit, zonder dat dit overigens ten koste gaat van de kracht in zijn stem. Maar dit in combinatie met de regelmatig opduikende gitaarsoli geven Kolossus een soms erg traditioneel karakter, iets wat absoluut een omslag betekent wat betreft sfeer en beleving van dit album.
Maar buiten kijf staat absoluut weer de enorme kwaliteit die hier wordt neergezet. Ook al is Kolossus wat spektakel betreft wat terughoudender dan zijn voorganger, het is echt zo'n plaat die zich na meerdere luisterbeurten pas openbaart tot een hoogstaand en avontuurlijk geheel. Neem knallers als Against the Gods, Kolossus of het pakkende doch bijtijds ultrasnelle The Rising Sign, stuk voor stuk prachttracks die menig metalen hart sneller zal doen laten kloppen, ook al is het vanwege de enorme afwisseling die geboden wordt.
Keep of Kalessin komt dus niet met het na Armada verwachte explosieve epos, maar weet te verrassen met een album die op veel vlakken een gegroeide band laat horen, ook al is dit lichtjes ten koste gegaan van een stukje felheid en ongedwongenheid. Daar komt weer bij dat dit nieuwe album qua productie een streepje helderder en vetter klinkt (de drums klinken werkelijk perfect en de bas heeft een mooie prominente rol verkregen) en dat de band zijn unieke sound verder heeft uitgebreid. En dan te weten dat de basis van gitaren, bas en drums tegelijkertijd live in de studio zijn opgenomen! Waar ik na één luisterbeurt wat sceptisch was, kom ik uiteindelijk toch tot de conclusie dat ook dit weer een knaller van jewelste is. Halen dus!
Tracklist:
| * Reageer |
