| Gepost door: Gerd - Jan Hauber | Vrijdag 10 Oktober 2008 - 11:05 |
Als er één band de titel van allstar superband verdiend, dan zijn het deze sympathieke Zweden wel. Zeg nu zelf, ronkende namen als Michael Åkerfeldt, Anders 'Blakkheim' Nyström, Jonas Renkse, Martin 'Axe' Axenrot en natuurlijk Dan Swanö spreken meer dan boekdelen... Fuck, schrap die laatste naam maar want metallegende Swanö werd door de rest van de band vriendelijk bedankt voor bewezen diensten omwille van clichématige redenen als té druk en muzikale meningsverschillen. Hij werd vervangen door de relatief onbekende Per 'Sodomizer' Eriksson (o.a. 21 Lucifers), maar zoals de recentelijk uitgebrachte machtige EP Unblessing The Purity al duidelijk maakte, heeft dit geen noemenswaardige sporen achter gelaten op de overheerlijke old school death metal van deze klasbakken.
Er werd dan ook door de ganse (death)metal scene reikhalzend uitgekeken naar hun derde full length album getiteld The Fathomless Mastery en ik zou liegen als ik niet zeer enthousiast werd toen bleek dat ondergetekende deze mocht reviewen. Gestart als een grap, vervolgens omgedoopt tot een project(je) en momenteel gegroeid naar de status van deathmetal superact. Hat kan raar verkeren in het leven, maar laten we om te beginnen starten met het zwartgallige, zeer misantropisch aandoende artwork te complimenteren. Het ziet er werkelijk gelikt uit en het past perfect bij de sfeer en het karakter van de muziek. Kwade tongen wereldwijd beweerden dat Bloodbath langzamerhand tekenen van anemie begon te vertonen en dat de volgende plaat slechts een herhalingsoefening zou worden. Wel, de band snoeit deze critici keihard de mond door gewoon een magistraal hondsbrutaal album op de wereld los te laten!
De band heeft er juist voor gekozen om verder te evolueren om zo hun muzikale spectrum te verbreden. Ze slagen hier wonderwel in én ze doen dit zonder in te boeten aan brutaliteit en agressie. Ze hebben duidelijk gekozen om songtechnisch meer variatie in de nummers in te bouwen, hetgeen de afzonderlijke nummers veel dynamischer maakt. Ik moet zeggen dat ze hierdoor wel wat vervreemden van de typische gekende droge Zweedse death metal sound. Ikzelf vind dit echter niet storend aangezien we er een massieve doodsmetalen geluidsmuur voor terugkrijgen wars van moderne invloeden. De productie is supervet, alle details zijn goed te onderscheiden en het geheel klinkt perfect uitgebalanceerd. De songopbouw is zeer verzorgd met veel aandacht voor afwisseling en sfeer. Hét kenmerk van Bloodbath zijn de verslavend groovende gitaarpartijen ondersteund door een stuwende ritmesectie. De gitaartandem vuurt de ene na de andere geweldige riff op de luisteraar af (inclusief fantastisch soleerwerk!) en ze creëren zo een waarlijk duistere sfeer! Catchy blasfemische teksten en de übervette diepe grunts van Michael Åkerfeldt tillen de songs naar een nog hoger niveau. Een zeer opvallende song is Mock The Cross, hierop klinkt de band als een verbeterde versie van Morbid Angel! Trey Azagthoth en zijn trawanten kunnen de borst nat maken willen ze een dergelijk verschroeiend nummer kunnen evenaren. Andere krakers op deze plaat zijn At The Behest Of Their Death, Slaughtering The Will To Live en vooral Hades Rising met zijn apocalyptische donkere sfeer en spetterende gitaarwerk!
Het lijkt me duidelijk dat Bloodbath met dit kolossale The Fathomless Mastery de lat voor de concurrentie wel bijzonder hoog legt! Deze ervaren rotten zijn werkelijk meesters in het creëren en opbouwen van hoogkwalitatieve death metal tracks, nooit geven ze je de kans om je aandacht te laten verslappen. De klasse druipt er gewoon vanaf en ze zijn ontegenzeggelijk één van de meest toonaangevende death metal acts die de metal scene momenteel rijk is. Ik sluit zeer toepasselijk af met een stukje tekst van het nummer Iesous: "Absorb now this pain, spirit engaged. All hope is slain, die by our rage!". No more words needed, bow down to the mighty Bloodbath!
Tracklist:
| * Reageer |
