| Gepost door: Jakob Jan Kamminga | Vrijdag 31 Oktober 2008 - 21:03 |
Lelystad is dan wel een beetje een zwart gat, er is wel jaarlijks een flinke portie Noord Geldersch Metaal, ook wel bekend als Aaltjesrock, te horen. Voor de 2008 editie werd weer een aangename line-up opgetrommeld, goed voor bijna een halve dag aan zwaar metaal.
Eer om te openen is aan het Lelystadse Black Roses. Hoewel een zekere vooruitgang sinds eerdere optredens is waar te nemen (geen Nederlandstalige teksten meer), komt de symfonische gothic metal slechts over als een opwarmertje voor de vele vette bands die nog zullen komen.
Het Zwolse Carnal Leftovers bijvoorbeeld. Aangenaam lompe old school death metal, die het publiek, dat langzaamaan groeit, aanzienlijk beter mee weet te krijgen. De band introduceert met dit optreden zijn nieuwe bassist, en laat, mede mogelijk gemaakt door een goed geluid, een prettige indruk achter.
Volgend orkestje draagt de naam Mythlorian, en doet heel ernstig aan Children of Bodom denken, zij het zonder het fantasy-sfeertje door het weglaten van keyboards, maar met de toevoeging van cleane refreinen. Hoewel we dergelijke muziek al vrij vaak eerder hebben gehoord, en het publiek minder enthousiast overkomt dan bij Carnal Leftovers, blijkt Mythlorian een flink getalenteerde band. Zoals eerder gezegd lijkt het erg op Children of Bodom, qua uitstraling maar dus ook qua instrumentatie. We zien hier met afstand het snelste soleerwerk van de avond. Strakke show!
Mindscan werd vlak van tevoren geannuleerd door vertrek van de drummer, en word deze avond vervangen door de Motörhead coverband No Class. Zanger Thys "maniac" Bruins (ook ooit te zien geweest bij Hammerhawk) imiteert Lemmy bijna perfect (vooral qua stem), en de band straalt dé Motörhead attitude uit: oud, maar nog vol energie. Opmerkelijk dat tijdens het optreden de gemiddelde leeftijd plots 20 jaar lijkt te zijn toegenomen en de emo's nergens meer te bekennen zijn. Zelf heb ik me nooit echt bezig gehouden met Motörhead, maar aan het publiek te zien gaan nummers als (vanzelfsprekend) No Class, maar ook Shoot You in the Back, Overkill, Iron Fist en natuurlijk Ace of Spades er in als zoete koek.
Na No Class volgt een band die zichtbaar twee decennia te laat opereert. Er gaan zo ongeveer tien bands door het leven onder deze naam, maar de Nederlandse doet de naam Chainsaw eer aan. Niet door de thrashy heavy metal (die overigens erg goed te pruimen is), maar door de originele presentatie en podiumaankleding.
Eerste indruk is al goed bij het sfeervolle decor, maar meer indruk word gewekt, wanneer bij het openen er een met kettingzaag bewapende maniak (de zanger dus) een rondje door de zaal rent. Wanneer hij bij het tweede nummer, gekleed in een toga, plaatsneemt achter een bebloede 
preekstoel, word het alleen maar beter. Het publiek wordt nog eventjes zoet gehouden met onder andere de van plaats verwisselende zanger en drummer, waarna die laatste ook nog eens laat zien gitaar te kunnen spelen door de snaren van zijn gitarende collega te hanteren.
Echt hoogtepunt wordt echter bereikt wanneer een (nep-)varken het podium op word gesleept, om door de zanger te worden opengehakt alvorens een hoop nepdarmen en bijbehorend bloed aan de zaal af te geven. Vervolgens kan de rode douche natuurlijk niet meer uitblijven, en het optreden word dan ook voortgezet door een roodgekleurde zanger. Laat er echter geen twijfel over bestaan, dat deze band muzikaal absoluut zijn mannetje staat.
Mijn band van de avond komt echter in de vorm van Inhume. Wauw. Een portie pure grindcore van internationaal niveau, in een show die voorzien is van een ongekende intensiteit. De twee zangers (of wat heet) brengen een abnormale dosis gutturale putgrunts en superieur screamwerk, ondersteund door een onmenselijke ritmesectie en bijna onherkenbaar gitaarwerk. Hierbij een van mijn favoriete livebands van Nederlandse bodem. De energie spat er van af, en de mannen rennen en springen als beesten over het podium, en liggen niet onregelmatig met elkaar in de knoop. Het is (zichtbaar) niet ieders kop thee, maar niemand kan de fenomenale intensiteit ontkennen. Petje af.
Ik durf te stellen dat The Monolith Deathcult met Trivmvirate een van de beste Nederlandse death metalalbums ooit heeft afgeleverd. Hoe dit live klinkt? Dat vroeg ik me van te voren ook af, en het antwoord is: goed! De ooraanslag van Inhume leek moeilijk te overtreffen, maar The Monolith Deathcult zette gewoon een zeer strak optreden neer, waarbij enkel nummers van de nieuwe plaat, perfect naar live vertaald, voorbijkwamen. In tegenstelling tot veel bands, weet The Monolith Deathcult intro's en outro's op een manier te gebruiken dat ze ook werkelijk iets toevoegen aan de show. Vooral het industriële experiment dat Kindertoteslied inleid is erg geslaagd. Het hele optreden trouwens.
Je kunt natuurlijk gaan zeuren over dat Den Ensomme Nordens Dronning (albumversie 14 minuten) niet ingekort had moeten worden, maar de rest van de set werd uiterst effectief gevuld met Deus Ex Machina, Master Of The Bryansk Forests, Kindertoteslied, I Spew Thee Out Of My Mouth om moddervet afgesloten te worden met het verpulverende Wrath of the Ba'ath. Ik zeg Amen.
Dat Ancient Rites is toch wel de meest gerenommeerde naam van de avond. Vandaar ook dat de Belgen de eer kregen om de avond af te sluiten. Hoewel de band bijna een uur later dan gepland begint, doet de kruising tussen black en folk metal het erg goed bij het publiek. Beide genres zijn echter takken van de metalboom waar ik me in mindere mate in verdiept heb, waardoor ik er niet echt warm meer van word. Het publiek geniet echter zichtbaar van de (toegegeven, erg fraaie) kunstjes van de linkshandige gitarist, het degelijke drumwerk, en de krachtige cleane uithalen van de zanger. Opmerkelijk dat er geen bassist aanwezig is, maar het mag de pret niet drukken. Aaltjesrock 2008 mag als ruim geslaagd bestempeld worden. Volgend jaar weer!
Links:
| * Reageer |
