Zo zie je een band tien jaar niet en zo zit er nog niet een jaar tussen het ene en het volgende Enslaved concert. Vorig jaar ben ik nog speciaal naar Nijmegen afgereisd om de band aan het werk te zien, maar nu is het voor mij gelukkig een stuk dichterbij: Poppodium Romein te Leeuwarden. Bij binnenkomst zie ik dat er in de zomerperiode veel werk is verricht om de zaal qua uitstraling en functionaliteit te verbeteren en het ziet er inderdaad een stuk beter en professioneler uit dan eerst! Het oog wil ook wat, nietwaar? Achter het podium is speciaal voor dit concert een levensgroot scherm geplant, dit om het optreden visueel een extra dimensie te geven. Aan de omstandigheden kan het dus eigenlijk niet liggen.

Eerste band van de avond is Krakow, eveneens afkomstig uit Noorwegen. Qua stijl niet echt in het verlengde van de hoofdact, maar gerockt wordt er des te meer. Norse stoner metal zonder teveel poeha en ja, dat is best lekker om zo'n avond mee te beginnen natuurlijk. Bassist Frode staat lekker te ronken en legt zijn onverstaanbare schorre schreeuwstem over de zwaardere gitaarstukken en op die momenten zijn er behoorlijke wat Neurosis en (oude) Mastodon invloeden te bespeuren. Ook gitarist René doet vocaal een duit in het zakje, maar zorgt voor een wat toegankelijkere cleane zang. Hij is bepaald geen zangwonder, maar vooruit, het kan er mee door. Hoewel drummer Christopher op zich zijn ding aardig doet, is hij toch wel de zwakste schakel van de band. Niet dat ie grove fouten maakt, maar qua strakheid zweeft het af en toe wat. Niet superstorend, maar bij dit soort muziek zeker wel opvallend. Maar ik heb me verder prima vermaakt met deze openingsact!

Het verschil in drummers wordt nog eens pijnlijk duidelijk op het moment dat Audrey Horne het eerste nummer inzet. Kjetil Greve laat even zien hoe het moet en ziet er technisch ook een stuk beter en geschoolder uit. Muzikaal is het wel weer een totaal andere band. Oorspronkelijk zou ook Stonegard het podium nu moeten betreden, maar omdat die onlangs de gitaren in de wilgen gehangen hebben, is de andere band van Enslaved-gitarist Arve Isdal (Ice Dale) gevraagd om het gat op te vullen. Aan de afwisseling zal het dus zeker niet liggen vanavond, maar het contrast is toch wel erg groot. Audrey Horne is meer een harde melodieuze rockband en doet dit met een behoorlijke dosis toetsen. Je zou het af en toe een moderne, bombastische versie van Faith No More kunnen noemen.

Zanger Toschie is er één van het type love-it-or-hate-it. Zijn nogal schreeuwerige zang is nogal aanwezig en staat mij persoonlijk niet echt aan, maar er zullen vast mensen zijn die hier geen enkel probleem mee hebben. Uitstraling heeft ie in ieder geval wel, want van verlegenheid zou je 'm absoluut niet kunnen betichten. Hij weet natuurlijk dat normaalgesproken het publiek wat gemiddeld op Enslaved afkomt niet direct zal weglopen met een band als Audrey Horne, maar hij krijgt de mensen toch nog behoorlijk enthousiast! Persoonlijk vind ik vooral het wat experimentelere en wat minder voorspelbare werk van het laatste album Le Fol de moeite waard: Jaws en Threshold zijn meer dan positieve uitschieters! Een uitstekende band, die helaas misschien niet helemaal op z'n plek is, maar wel een goeie indruk achterlaat.

Snel pissen, bier halen en richting podium voor hoofdact Enslaved. Tenminste dat was de bedoeling. Veel mensen dachten met mij hetzelfde en zo sta je met een overvolle blaas in de rij te wachten. Drie pisbakken op een publiek van een mannetje of 300 is natuurlijk niet veel, vooral tijdens de pauze tussen de bands door is het natuurlijk dringen geblazen. Maar goed, zo blijft er altijd wel iets te mekkeren natuurlijk. Romein heeft een van mijn all-time favoriete bands geboekt, dus klagen doe ik zeker niet. Enslaved gaat de tent op z'n kop zetten, ik weet het zeker, ook aangezien de laatste parel Vertebrae zich alweer genesteld heeft ergens hoog in mijn uiteindelijke jaarlijst. De band trapt af met het fenomenale Clouds, openingsnummer van het genoemde nieuwe album. Het geluid is meteen uitstekend en ik kan kippenvel en een glimlach al meteen niet onderdrukken. De cleane zang van Herbrand Larsen is nog een beetje weggedrukt naar de achtergrond, maar dit wordt gaandeweg het concert gelukkig beter. Hoogtepunt vind ik eigenlijk, net als in Nijmegen vorig jaar, opnieuw Fusion of Sense and Earth. Dit nummer zal me volgens mij nooit vervelen, aangezien het zowel qua sfeer als qua muzikaliteit van topniveau is en natuurlijk omdat het één van de beste riffs ooit kent! Echt geniaal!

Naast nieuwe knallers als New Dawn, Ground (met die prachtige solo van Ice Dale!), The Watcher en To the Coast worden uiteraard ook de liefhebbers van het oudere werk op hun wenken bediend: As Fire Swept Clean the Earth, Allfadr Odin, Eld doen het erg goed bij het Friese publiek en als afsluiters worden nog Isa en Jotunblod de zaal ingeslingerd. Hoewel ik de band niet zo enthousiast vind overkomen als de vorige keer, druipt de ervaring en de speelvreugde af van de hele band. Zanger/bassist Grutle lijkt overigens altijd een goed humeur te hebben, dus daar kan het ook niet aan liggen. Enslaved is uitgegroeid tot een van de steunpilaren van de gehele (Noorse) metalscene en zal deze status ook nooit meer verliezen. 15 november 2008 was in ieder geval weer een avond om nooit meer te vergeten...

• Poppodium Romein