| Gepost door: Bart Alfvoet | Maandag 02 Februari 2009 - 0:44 |
Mijn huisgenoten zijn veel gewend. Van black metal wordt al niet meer opgekeken, breakcore wekt wat wrevel... maar als ik ze echt wil pesten, dan leg ik Intestinal Disgorge op. Ergernis, agressie, zelfs haat komen dan mijn richting uit. Nochtans is het puur natuur. Geen vervormers, geen elektronische toefjes, geen pro-tools.
Wat maakt deze band dan zo een kwelling (voor de doorsnee mens)? Wel, op dit album is het duidelijker dan ooit: de screams die voortgebracht worden zijn gewoonweg hilarisch (vooral die van bandlid "Pissy"). Het klinkt als je tante die 's morgens wakker wordt en ontdekt dat de helft van haar benen weggeschimmeld zijn terwijl je oom naast haar in bed de kat tot bloedens toe aan het molesteren is. Voor de rest valt het allemaal wel mee hoor. De zangstem heeft wat weg van Barney Gumble (The Simpsons), en de grunt als laatstgenoemde zijn burpsels.
Muzikaal is het strak gebrachte grindende en gore death, op zijn Amerikaans. Ik vraag me af hoe het zou zijn zonder die bizarre vocalen, maar dat kan ik me moeilijk nog voorstellen. Intestinal Disgorge is apart en wreed. Als ze in Guantánamo Bay nog iets zoeken om de gevangenen mee onder druk te zetten, dan halen ze best Sociapath in huis. Heb je geen zin in koude rillingen en afschuw, klik dan vooral NIET op de onderstaande links.
Tracklisting:
| * Reageer |
