| Gepost door: Gerd - Jan Hauber | Woensdag 18 Februari 2009 - 13:21 |
Torenhoge verwachtingen had ik, zeg nu zelf... Als tech death metal fanatiekeling begin je toch te watertanden van een allstar act die gevormd wordt door leden die groepen als Necrophagist en Pestilence op hun curriculum vitae hebben staan?! Voeg daarbij ook nog eens de aanwezigheid van onze vrienden Tymon Kruidenier (Cynic) en Ron Jarzombek (o.a. Watchtower) als gastmuzikanten toe, en je zou denken dat het toch niet anders zou kunnen dan dat dit één van dé technische death metal hoogtepunten van het jaar gaat worden... Of zijn de gebundelde superkrachten van dergelijk begaafde muzikanten geen garantie voor een meesterlijk resultaat? Zeg maar het "Real Madrid Galactico Complex"...
Reeds vanaf de eerste tonen van deze plaat geeft Obscura de criticasters lik op stuk. De openingstrack The Anticosmic Overload toont meteen waar deze band voor staat. Indrukwekkende composities gebracht met veel gevoel voor techniek en progressiviteit zonder echter de melodie of de agressiviteit uit het oog te verliezen. Een bijkomend minder gebruikelijk wapen zijnde de basgitaar eist een prominente rol op in de nummers op dit Cosmogenesis. De ingenieuze Steve DiGiorgiaanse baslijnen staan prominent in de mix naast het spetterende gitaarwerk. Dus niet ter ondersteuning van, maar juist om zelf een hoofdrol op te eisen in de totale sound. Luister maar eens naar het prachtige baswerk en dito bassolo in het nummer Orbital Elements en je snapt direct wat ik bedoel!
Maar ook de dubbele gitaarmuur opgetrokken door Muenzner en Kummerer is bij momenten übermenselijk te noemen. Sowieso ligt de ware kracht van deze plaat in de songopbouw en de composities. Tuurlijk is het bij momenten zeer technisch en progressief, maar het gebodene valt niet in het straatje van muzikale zelfbevrediging noch wil men de luisteraar enkel overdonderen met agressiviteit. Binnen de gelaagde nummers gebeurt veel, maar naast bovengenoemde elementen wordt er soms ook doelbewust gas terug genomen ten faveure van de sfeer wat de dynamiek tussen de songs onderling enkel maar ten goede komt. De vocalen zijn lekker gevarieerd, gaande van diepe grunts, agressieve screams tot vervormde zang à la Cynic.
Voila, de eerste grote bandnaam is gevallen en dus kan het onvermijdelijke vergelijken beginnen. Natuurlijk is Cynic een invloed geweest, zeker in de meer experimentele nummers. Maar ik hoor ook flarden van bands als Alarum, Atheïst en natuurlijk Necrophagist doorklinken. Na het album grijsgedraaid te hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat Obscura met deze plaat een bijna perfect parcours heeft afgelegd en dat levert werkelijk prachtige progressieve technische (death) metal op! Ik heb nu al een potentiële winnaar van mijn eindejaarslijst voor 2009... en het is nog maar februari?!
Tracklisting:
| * Reageer |
