| Gepost door: Count Usher | Zondag 19 April 2009 - 20:13 |
AB, Brussel, 2 februari 2009
Een van de eerste dingen die mij opviel bij het binnentreden van de AB in Brussel was dat er nog heel wat vrije ruimte in de zaal was. Op het balkon was zelfs helemaal niemand te zien. Uitverkocht? Ik vrees van niet. Misschien heeft het te maken met het feit dat er binnen een vrij korte tijd heel wat leuke optredens waren in ons kleine Belgenlandje. Immers niet veel later kwam ook de Testament/Megadeth/Judas Priest caravaan langs en ook Metallica en AC/DC volgden al vrij snel. Het kan natuurlijk ook aan de crisis liggen... of aan de opwarming van de aarde.
Vanavond opent Iced Earth de show. Uiteraard ligt het zwaartepunt van de set bij de laatste twee albums die het Something Wicked verhaal afmaken, maar gelukkig kiest men er tegelijk voor om op z'n minst van elke plaat (behalve van het door Jon Schaffer zelf verguisde Burnt Offerings) één nummer te brengen. Verrassingen komen echter niet voorbij en dus moeten we het stellen met min of meer dezelfde nummerkeuze als tijdens Graspop vorig jaar. De hitjes, zeg maar.
Barlow is ook wat minder bij stem. Persoonlijk vind ik dat vreemd, want dit is pas het tweede optreden van de tour. Vooral in de hoge regionen klinkt hij vanavond opvallend schor. Het geluid is in het begin loepzuiver, maar naarmate de set vordert neemt de zang van Barlow de meest prominente plaats in binnen de mix. Een gegeven dat toch een beetje de kracht uit het geluid haalt, vind ik zelf.
Verder is Iced Earth vanavond goed op dreef. De band speelt geïnspireerd. Schaffer is nog steeds de strakste ritmegitarist die ik ken, Troy Seele doet enigszins onopvallend toch zijn stinkende best en drummer Brent bewijst vanavond dat hij toch de beste drummer is voor Iced Earth (waarmee ik geen kwaad woord heb gezegd over grootheden als Christy en Jarzombek). Toch is het vooral bassist Freddie Vidales waarvan ik vanvond het meest onder de indruk ben. Wat een presentatie en wat een skills!
Setlist Iced Earth:
- In Sacred Flames
- Behold The Wicked Child
- Motivation Of ManSetian Massacre
- Burning Times
- Declaration Day
- Vengeance Is Mine
- Violate
- Pure Evil
- Watching Over Me
- Ten Thousand Strong
- Dracula
- Melancholy
- My Own Savior
- Iced Earth
Iets na negen begint dan Saxon aan zijn deel van de avond. Into The Labyrinth is nog maar net uit, maar de publieksreactie is er niet minder om. Ik hoor achteraf wat geklaag van oude rotten dat er te veel nieuwe nummers werden gespeeld, maar tijdens het optreden is van dat ongenoegen helemaal niks te merken, integendeel.
Maar liefst vijf nummers van de nieuwe plaat en dat zijn meteen ook de beste nummers van het nieuwe album. Vooral opener Battalions of Steel en meezinger Valley of the Kings doen het goed bij het publiek. Door de iewat gekortwiekte speelduur laat Saxon wel een aantal klassiekers achterwege, waarvan dat voorheen toch echt niet denkbaar was. Vanavond geen 747 (Strangers in the Night) bijvoorbeeld. De hele eerste helft van de jaren negentig laat de band zelfs helemaal links liggen. Een bizarre keuze. Maar goed, het is niet anders.
Saxon doet verder gewoon wat het al jaren doet: een vette pot heavy metal spelen. De band is zo vaak op tour dat ze vrijwel constant op mekaar zijn ingespeeld en missers horen we dus uiteraard niet. Biff en zijn mannen bewijzen vanavond dat op heavy metal geen leeftijd staat. Een onderhoudend en opzwepend optreden.
Setlist Saxon:
- Battalions Of Steel
- Let Me Feel Your Power
- Metalhead
- Demon Sweeny Todd
- Man & Machine
- Dallas 1PM
- Hell Cat
- Broken Heroes
- Valley Of The Kings
- Heavy Metal Thunder
- Power & The Glory
- Crusader
- Live To Rock
- Princess Of The Night
Bij het buitenwandelen hoor ik eigenlijk maar één punt van kritiek deze avond: beide bands speelden veel te kort. Dat heb je natuurlijk met dit soort co-headlining tours. Ik vrees echter dat door de huidige economische toestand meer van dit soort packages zullen langskomen. Twee voor de prijs van één, zeg maar. En dan moeten we het inderdaad met een wat kortere set stellen. Het zij zo. Ik heb me in ieder geval flink vermaakt.
