| Gepost door: Maaike Brinkhof | Vrijdag 01 Mei 2009 - 11:45 |
Wolves In The Throne Room en Drudkh zijn mijn twee favoriete black metal bands op dit moment. Beiden hebben een geheel eigen filosofie op muziek die mij bijzonder aanspreekt. Door middel van desolate black metal, gecombineerd met drone en ambient geven ze hun sombere visie op het leven, de wereld, de natuur. De heren van Wolves In The Throne Room zijn ecologisten, wat er op internet al toe heeft geleid dat ze als eco black metal bestempeld worden. Qua teksten zou ik dat echt niet weten, want verstaan kun je het amper, en ze geven de teksten niet mee met hun albums. De term eco black metal komt niet zomaar uit de lucht vallen, maar wordt gesterkt door het feit dat de gebroeders Weaver in een afgelegen boerderijtje leven, ver van de bewoonde wereld. Blijkbaar komen daar albums als Black Cascade uit voort....
Sluit je gordijnen en steek je kaarsen en wierook aan, want deze muziek vraagt al je aandacht. De openingstrack Wanderer Above The Sea Of Fog begint met een zacht druisende regen waarna de band je meesleept in het verlaten landschap van keiharde gitaren, blastbeats en door merg en been gaande screams van Nathan. Het is overweldigend. Het lezen van de achtergrond van de band zet me aan het denken. De muziek vertelt iets: wij mensen zijn slechts nietige onderdelen in de natuur, en wat we haar aandoen zal rampzalige gevolgen hebben. We moeten terugkeren naar onze roots, het mechanische wereldbeeld dat overheerst de rug toekeren. Ondertussen gaan de blastbeats over in drone, maar de spanning is niet minder voelbaar. De Wolves hebben het weer geflikt met deze plaat; die perfecte balans tussen black metal, ambient en vooral die sfeer. Die sfeer die maakt dat ik met m'n hele wezen in de muziek duik, me onderdompel in die uitzichtloze wereld.
Vier lange tracks worden ons voorgeschoteld, en stuk voor stuk zijn het juweeltjes. Afwisselend old-school riffs (die me doen denken aan Drudkh) met blastbeats tegenover veel rustigere ambient stukken maken dat geen enkele track gaat vervelen. De lengte van de tracks, het repeterende geruis, het zijn juist de elementen waar de kracht van deze band in schuilt. Ik vind het moeilijk om te beschrijven waarom ik deze band zo geniaal vind, maar deels komt het doordat ze het genre van black metal overschrijden. Het is meer... Het is niet alleen muziek; het is een complete, haast spirituele ervaring waar je kippenvel van krijgt.
Tracklisting:
| * Reageer |
