| Gepost door: Bart Alfvoet | Vrijdag 29 Mei 2009 - 10:08 |
Hier is hij dan. Skyforger. Zoals ieder goed wijnmerk mag je een kwaliteitsband als Amorphis reeds bij het uiterlijk al gaan inschatten. Veel kleur, natuur, verwondering, gloed. Een logische verderzetting? Zo lijkt het wel. Na de zon (Far From The Sun, Eclipse), en het water (Silent Waters), nu dus het luchtrijk. Meta(lo)fo(lk)risch blijft Amorphis zijn ingeslane weg verderzetten.
Skyforger vangt aan met Sampo. Een wiegend en verrassend zachtaardig nummer dat met een liefelijke melodie en dito poëtisch refrein zowaar volkomen naturel samenvloeit met de piano-ondersteuning. The days they blend into the nights, maar de nacht is bijzonder zacht, ook al horen we opnieuw een grunt op de achtergrond (een achtergrunt dus). Ik vrees een haast hippie-achtige meligheid voor de rest van het Skyforger-verhaal. Maar! Daar is de Silver Bride. Sprakeloos, geheel met ogen dicht het kwikzilveren Finland visualiserend, spreidt Amorphis zijn klasse voor je uit. Dit nummer neemt je terug naar de krachtige doch vertederende sonates uit Elegy, de catchy vibe uit Eclipse, dat ongrijpbare wat Amorphis Amorphis maakt. Voor het eerst sinds het vertrek van zanger Pasi Koskinen heb ik het gevoel dat Amorphis teruggekeerd naar zijn spirituele atelier.
From the Heaven of My Heart is echter een kleine domper op de vreugde, waar de band opnieuw de voorzichtige kaart van melodische metalrock trekt, net als bij de vier daaropvolgende nummers. Enkel de typische ritmische gitaarbehandeling in Sky Is Mine en de bijhorende emotionele koorzang is echt pakkend. Niet dat Amorphis matig geworden is, maar het is veel herkauwen, het is geen typische Amorphis-zang (Tomi is geen Pasi), en het schitterende gitaarduo kan met de lange outro's en intermezzo's het niveau niet continu omhoogtillen tot het geestrijke luchtruim waar Amorphis hoort te zijn.
Conclusie? Een nieuwe release van Amorphis, vol Amorphis-magie, maar met weinig ongehoorde hoogtepunten. Een degelijke plaat, meer dan degelijk zelfs. Alleen ja, het is Amorphis, ik wil fantastische nummers, melodieën die je de godganse dag niet uit je hoofd krijgt, Finse epiek... en buiten het nummer Silver Bride heb ik die niet gehoord. En nee, ik wil me niet neerleggen bij het feit dat Amorphis een modale melodieuse mainstream metal band is geworden met enorm veel talent. Dus: hitlijst: ja - jaarlijst: neen.
Tracklisting:
| * Reageer |
