Het Italiaanse Power Symphony heeft al twee hele aardige albums op haar naam staan (respectievelijk Evillot, 1999 en Lightbringer, 2000). De band, onder leiding van zangeres/songwriter Michela D'Orlando en gitarist Marco Cecconi, speelt aanstekelijke neo-klassieke power-metal, met hier en daar wat doom- en folk-invloeden. Nu, drie jaar na Lightbringer is er dus Futurepast, een half uur durende EP met vijf tracks.

Het eerste nummer, Nine Moons, is al meteen erg sterk en bevat alle handelsmerken van Power Symphony. Cecconi kan een aardig potje gitaar spelen, en de voor mij onbekende drummer en bassist zorgen voor een solide basis. Regelmatig klinkt de muziek erg Duits en ouderwets, en dat is een verademing in een tijd waarin veel (voornamelijk Italiaanse) bands niets anders doen dan een Rhapsody kopiëren. Power Symphony daarentegen klinkt vaak als een oude Helloween of Scanner. Precies daar, echter, wringt de schoen ietwat. De productie ontstijgt helaas zelden de kwaliteit van een goedkope demo. Het geluid (notabene door veteraan Joey Vera verzorgt) klinkt te vaak leeg en de zang daardoor, tragisch genoeg, amateuristisch (terwijl Michela D'Orlando zeker geen slechte zangeres is!!). Ik zelf van mening ben dat dit moois (want het materiaal is absoluut sterk) met een vol-vet, eigentijds geluid veel beter uit de verf had gekomen.

Goed, de schamele minpunten daargelaten, herbergt dit schijfje veel moois voor de liefhebber (waaronder ik mijzelf toch ook schaar). Wat te zeggen van het emotionele Mother Moon, of de schitterende adaptie van Manowar's Blood of My Enemies? Of het uitgebreide multimedia gedeelte, met o.a. de clip van The Way of the Sword (van Lightbringer) en veel foto's? Ergo: eens te meer een mooi schijfje voor de power-metal fanaat!!

Tracklist:
1 Nine Moons
2 Infinite Machine
3 Blood of My Enemies
4 Army of Saints
5 Mother Moon