| Gepost door: Bart Alfvoet | Zondag 02 Augustus 2009 - 14:16 |
"Crap" denk ik dan, deathcore zeker? Aan het logo te zien zal het van dattum zijn. Metal Blade heeft er bijvoorbeeld wel een handje van de laatste tijd en dat kan mij slechts weinig bekoren. Nu ja, het is "in". Ondertussen manifesteren zich allerhande modificaties in het subgenre en vindt bijna iedereen wel wat wils. Grenzen worden overwoekerd en wat vroeger gewoon death metal met wat aparte trekjes werd genoemd, valt soms ook al onder "deathcore" (neem bijvoorbeeld Aborted). En toch, veel zin had ik er niet in.
Eerst even info ingewonnen over deze Zweden. Aangekondigd als een grote belofte in de tegenwoordige death metal-scene. Deze nieuwe schijf wordt her en der afgebroken, slecht nieuws dus. Tot ik hem afspeelde. Inderdaad, het is allemaal al gedaan, maar hier houd ik van. Het gitaargeluid is supersnedig, klinisch en wreed agressief. Dit geldt ook voor de death en grind grunt en scream. De nummers zijn allen gelijkaardig, maar krijgen na enkele luisterbeurten hun eigen karakter toegewezen, mede door de specifieke drumintervallen, de Meshuggah-achtige soli, de blaststukken en enkele catchy riffs. Het gebruik van death metal in de nummers is te verantwoorden en de module "core" houdt vooral in dat er een dosis viriliteit en een messcherpe productie aan te pas komt. Volgens mij klopt het plaatje hier dus wel.
Decapitated, Benighted, Suicide Silence en Job For A Cowboy zijn maar enkele bands waar ik aan moet denken bij het aanluisteren van deze schijf. Brute deathcore? Death metal met een aantal trekjes eigenlijk. Gedaan met de "generische death metal"? Wie weet! Dankzij staccato riffwerk en aanstekelijke nummers weten bands als deze een specifieke vibe vast te grijpen en ploeteren ze uit de witte producten death metal, misschien ook in het oordeel van de conservatieve old schooler. Brute shit, en tevens preventieve daderhulp!
Tracklisting:
| * Reageer |
