| Gepost door: Ben Corin | Vrijdag 28 Augustus 2009 - 22:50 |
Pfoew, even uitblazen, heb net weer vijftig minuten Man Must Die achter de rug...
Ok, ik kan er weer voor gaan. Man Must Die is een band uit Glasgow (Schotland dus, maar dat moest ik jullie niet meer vertellen, hoop ik) die al sinds 2002 enorme, gesofisticeerde herrie maakt. Dit No Tolerance For Imperfection is het derde album van deze heren, en tevens het tweede voor het oppermachtige Relapse, uitgever van enorme, gesofisticeerde herrie. Mijn lol kon niet op, mijn oorschelpen begonnen echter al naar binnen te krullen van de angst (heb ik ze nog altijd niet afgeleerd).
Zoals ik al zei, Man Must Die maakt teringherrie. Herrie als in 'technische death metal met veel grind'. Met andere woorden, denk aan een Neuraxis, Origin of Psycroptic (of hoe hetzelfde met drie verschillende termen te zeggen) met een dosis Gadget en Nasum en een snuifje Beneath the Massacre. Technisch moet het nergens voor onderdoen, want mijn hemel, wat kan die Alan McFarland spelen! Van enorm technische riffs tot lange, a-melodieuze maar toch lekkere soli. Drummer Matt Holland lijkt aan Parkinson te lijden, want zijn voeten blijven op- en neergaan op dat baspedaal. Zanger Joe McGlynn gebruikt het gebruikelijke arsenaal aan onaangename keelgeluiden; diepe grunts, meer verstaanbare grunts en ijselijke screams. Bassist Danny McNab bromt alles op zijn beurt weer vakkundig bij elkaar. Productioneel staat dit ook weer als een huis, hoewel de drums de volgende keer wat minder de boventoon hoeven te voeren.
Het enige probleem van deze plaat is dat het werkelijk iets te lang duurt. Vijftig minuten is niet echt de ideale tijd voor een plaat met een intensiteit als deze. Ook al krijgen we een instrumentaal rustpuntje in de vorm van What I Can't Take Back, veel helpt het niet. Toch, met wat doorzettingsvermogen is deze plaat enorm genietbaar en al zeker even indrukwekkend. Extreem metaal zoals het hoort te zijn.
Tracklisting:
| * Reageer |
