| Gepost door: Jan Hendriksen | Donderdag 10 September 2009 - 20:03 |
Begin negentiger jaren ging het best goed met het Amerikaanse Snail, het debuut album liep lekker, een mooi contract voor vier albums op zak bij Big Deal Records en optredens waren er plenty. Maar op het punt dat het tweede album grotendeels klaar is valt de band uit elkaar door het rock 'n' roll leventje, het lijkt erop alsof dat album nooit het daglicht zal zien.
Echter, in 2008 steken de drie originele leden de koppen weer bij elkaar en betrekken gitarist Eric Clausen bij de band. De oude four-track banden van het bijna verloren gegane tweede album worden van zolder gehaald en de band gaat deze alsnog goed opnemen. En dit album, wat er dus een kleine zestien jaar over gedaan heeft om te verschijnen beluister ik nu al enige tijd. Veel fuzzy rock, veel trage fuzzy rock, denk aan Melvins, denk aan Pink Floyd, ik hoor Queens of the Stone Age, maar dan retestoned, veel Black Sabbath, maar dan alles op een (goh) slakkegangetje.
Cleane, heldere, sombere zang vloeit kalm over de stonerriffs, met her en der wat rockuithalen. De band komt uit de Seattle regionen van Amerika, en je hoort ook wat grunge invloeden in het werk zitten. Allemaal resulterend in een ultiem soepel vloeiende, druipende en dampende rock met neerslachtige sferen er omheen. Lekkere muziek om zowel lekker hard te draaien en als achtergrondmuziek, erg relaxend en om voorbij je het weet.
Tracklisting:
| * Reageer |
