| Gepost door: Count Usher | Woensdag 23 September 2009 - 0:06 |
Naast stevige zuippartijen, het doodrijden van Kangoeroes, hevige droogte, de verplichte invoer van spaarlampen, lekkere Shiraz-wijn en het inpalmen van aboriginalgronden staat Australië ook bekend om zijn vaak onmenselijk brute metalbands. Pestilential Shadows (met een overdaad aan leden van Nazxul) staat echter voor uiterst kille en naargeestige black metal.
In tegenstelling tot Nazxul zijn het geen keyboards die de algemene sfeer van Pestilential Shadows bepalen, maar ruizige, dominante gitaarpartijen. Soms neigt men qua sfeer ietwat richting suicidal, maar om hen net dat label op te plakken, gaat dan weer iets te ver. Daarvoor steunt Pestilential Shadows te veel op puur riffwerk.
Hoewel het tempo af en toe behoorlijk de hoogte in kan gaan, is de band op zijn best in de mid-tempostukken. Net daar komen alle sterke punten van de band het meest naar voren: slepende riffs, krachtig drumwerk en ranzige vocalen. Dat zijn ook de momenten dat de productie ten volle knalt.
Samenvattend kan ik stellen dat In Memoriam, III Omen een heel degelijke plaat is geworden. Geen klassieker in wording, maar allerminst een plaat waar Pestilential Shadows zich over zou moeten schamen. We hadden dit jaar al Ruins en Nazxul en nu dus ook Pestilential Shadows.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
