| Gepost door: Count Usher | Maandag 28 September 2009 - 20:34 |
Wormwood. De term kwam al voor in het nummer Jesus Saves! dat op het laatste Funeral Mist album Maranatha stond. Het geeft misschien wel aan hoezeer beide bands (met als gemene deler Mortuus) naar elkaar toe zijn gegroeid. Wormwood is de elfde langspeler van Marduk en de derde met Mortuus in de gelederen. Driemaal is scheepsrecht, zegt men. In het geval van Marduk zou dat wel eens kunnen kloppen.
Het eerste wat opvalt als ik de fraai vormgegeven digipack openplooi, is het enigszins gewijzigde artwork. Plague Angel en Rom 5:12 lagen wat dat betreft een beetje in mekaars verlengde. Wormwood gooit het over een iets gewijzigde boeg (photoshop in plaats van Middeleeuwse schilderijen), maar is daarom niet minder duister. Van de albumcover ben ik persoonlijk dan weer minder gecharmeerd, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.
Ook muzikaal is het geluid wat bijgesteld. De voorganger bevatte nogal wat experimentjes in de vorm van slepende songs, gastzang en een ambient stuk. Wormwood gaat meer uit van de eigen kracht van de band. Hoewel er een paar zware slopers op het album staan, is ie in zijn geheel weer een stuk sneller. Liefhebbers van het betere blastwerk kunnen ongetwijfeld meer met deze nieuwe dan met Rom 5:12. Anderzijds komt Wormwood op mij een stuk zieker over dan zijn twee voorgangers. Een nummer als Funeral Dawn bewijst zulks. De link met Funeral Mist komt het meest tot uiting in het hoorspel dat Unclosing the Curse heet en het afsluitende majestueuze As a Garment.
Ik kan niet anders dan concluderen dat driemaal inderdaad scheepsrecht is bij Marduk. Sinds Plague Angel heeft de band zijn geloofwaardigheid weer hervonden en die lijn trekt men logischerwijs dan ook door. Mijn favoriete tracks? Het vuige Funeral Dawn, het aan ouder werk refererende Phosphorous redeemer en rode lantaarn As a Garment. Niks dan hulde!
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
