| Gepost door: Jan Hendriksen | Woensdag 30 September 2009 - 20:46 |
Occultfest 2009
Occultfest blijft altijd een mooi feestje, de sfeer is elk jaar dik in orde en elk jaar weer heb ik moeite om de laatste uurtjes in detail na te vertellen. Een groot deel van de redactie had bepaald om van de 2009-versie een vorm van redactiemeeting te maken en vanwege de altijd goede sfeer, de vrij goede weersverwachting en de immer aanwezige dorst waren de verwachtingen hoog gespannen.
Posthuman heeft het lastig, zo aan het begin van de zaterdag. De festivalweide is, met hier en daar een bui, nog zeer gestaag aan het volstromen en de band speelt derhalve slechts voor een wat ruime handvol mensen, die door de nazomerse regenbuien nog verdeeld zijn tussen een plek voor het podium en een beschutte plek onder de droge tent. De heren malen er echter niet om en zetten niettemin het beste beentje voor. De met cleane zang doorspekte thrash van het kwartet gaat er zelfs op de nog nuchtere maag zeer behoorlijk in, al laat zanger Sander Stegeman met zijn cleane vocalen helaas nog behoorlijk wat steekjes vallen op het gebied van zuiverheid en toonvastheid. Een alleraardigst begin van de zaterdag. (Ralph)
Ver reizen was het niet voor de mannen van het Drentse Grind Minded. De death metal van de oude school die het vijftal ons bracht, bezorgde langzaam maar zeker de lompe sfeer over het festvial, alleen was de presentatie er nog één van “oei, wat ist nog vroeg”. Voor een deel van de band was het de eerste show sinds ze bij de band ingestapt waren, maar dan nog mag er wel wat meer inzet getoond worden op het podium. Maar, degelijke death metal is nooit weg om een drankfestijn te laten beginnen en de weg voor de latere death-acts werd stevig geplaveid. (Jan)
Het Friese Mygirlfriendismyweapon valt nogal uit de toon vandaag tussen al het death- en thrash metal-geweld, maar qua energie is een hardcore-band als deze wat mij betreft altijd welkom op een festival als Occultfest, al is het maar om het geheel wat te breken. Ik ga dan ook met frisse zin dit bandje even bekijken en de drie heren weten mij behoorlijk te overtuigen! Geen bassist voor de mannen, maar de dwarse riffs komen dusdanig zwaar uit de speakers dat dit voor je gevoel niet zo heel veel uitmaakt.
Zanger Alwin staat in het begin nogal hard in de mix, maar dit wordt gelukkig naarmate het optreden vordert hersteld en zo ontstaat er een gebalanceerd geheel van heftig tegendraadse metalcore en ranzig ronkende rock. Ik vind het in ieder geval erg tof, ook al ben ik volgens mij één van de weinigen vandaag... (Robert)
Na ze op Stonehenge al aan het werk gezien te hebben, zijn de kwaliteiten van het Kampense Erebus niet bepaald meer een verrassing voor mij. Ze spelen opnieuw strak, zanger Kevin is opnieuw de blikvanger en de death metal stuitert weer heen en weer van bruut naar groovend. Helaas betekent dit ook dat ik opnieuw moet vaststellen dat het nogal een dertien-in-een-dozijn-bandje is zonder enige vorm van onderscheidingswil, maar zolang het op deze manier gebracht wordt, blijft het leuk om naar te kijken. Vooral lekker zo blijven doorgaan dus! (Robert)
Dan zijn we als redactie met een achttal mensen aanwezig, en dan krijg je het nog voor elkaar om alle acht een band te missen. Helaas is ons dat bij Murder Manifest gebeurd. Allereerst onze excuses richting de band. Als we de reacties van mensen later op de dag en de berichten in het forum mogen geloven, hebben de deathmetallers een strak en overtuigend optreden neergezet. Het was helaas het laatste optreden van bassiste Anne, de band is nog op zoek naar een vervanger voor haar. (Jan)
Alle bands op Occultfest 2009 liggen voor mij een beetje op dezelfde lijn. Zo ook Kudra Mata. In theorie een uitstekende band, in de praktijk blijft het bij gewoon ‘prima’. Er wordt moderne metal, zonder poespas en op tempo, gespeeld, en met een biertje in mijn hand laat ik het optreden gelijk alle anderen over mij heen komen. Dit is met momenten een beetje saai, maar over het algemeen met toch net iets meer venijn dan line-upgenoten en best vermakelijk. Ik mis alleen nog wat eigen identiteit. (JJ)
Het werd tijd voor een van de jonger ogende metalbands vandaag, Symphony of Destruction. Dit optreden had de band verdiend met het winnen van de publieksprijs in de landelijke finale van de Metal Battle 2009. Een flinke groep fanatieke fans waren daar voor een groot deel debet aan, maar dat niet alleen. Live is Symphony of Destruction in staat het publiek volkomen wild te krijgen, ook vandaag weer. Stuwende en ophitsende metalcore wordt er gespeeld. Technisch hier en daar wat beperkt en absoluut niet vernieuwend of muzikaal bijzonder spannend. Het zal de gemiddelde liefhebber een worst wezen. De band spettert van het podium af en de pit slaat op hol. Met nummers van de in 2008 opgenomen EP en natuurlijk ook nog wat nieuwer werk maakt de band wederom behoorlijk indruk. Zo te zien is het echter wel vooral het wat jongere publiek dat echt los gaat. Desalniettemin is het een degelijk en goed klinkend optreden van Symphony Of Destruction. (Remi)
Ooit willen weten hoe het klinkt als je brute grindcore vermengt met Duitse schlagermuziek? Ik presenteer u Excrementory Grindfuckers. Vooral de lachwekkende overgangen van asociale kotsgrind naar Dennie Christiaan-achtige refreinen werken erg op de lachspieren en daar moeten deze mannen het natuurlijk ook vooral van hebben. Het aanwezige publiek vermaakt zich uitstekend, het bier vloeit rijkelijk en feestband Excrementory Grindfuckers doet waar het goed in is. Een smerig, bloederig, feestelijk, komisch en overdonderend stompzinnig optreden. Verdomde leuk dus, ook al moet je ze denk ik niet te vaak per jaar zien... (Robert)
Eindelijk is het tijd voor wat duistere klanken op het Occultfest-terrein. Het is aan het Brabantse black- en viking metal-gezelschap Fenris om de duistere bezoekerszieltjes gerust te stellen. Het zwartgeblakerde metaal was veelzijdig, maar kwam op veel fronten goed uit de verf. Het vijftal liet het ene moment een episch en melodieus karakter horen, het andere moment was het vuige, rauwe en furieuze black metal wat de klok sloeg. Ondanks dat het een beetje rustig was voor het podium en ondanks dat het zonnetje voorzichtig tussen de wolken door begon te schijnen, ging het neerzetten van een kil atmosfeertje ze prima af. Dit wil ik nog wel een keertje meemaken in een zaaltje. (Joris)
De artistieke vrijheid en beruchte krankzinnige rijkdom in Dubai is misschien wel de ideale plek voor een metalband met een verhaal. Met Nervecell heeft Occultfest haar meest exotische band in huis gehaald, welke voor veel fans niet alleen muziek is maar een heus politiek statement. Na een eerdere tour, langs onder andere Wacken, trapten ze hun nieuwe Europese tour af op het gras van Occultfest.
De herkenbaarheid van de death metal van Nervecell ligt naast de gebruikelijke aggressieve, snelle (dubbele) bass, in de karaktervolle grunt/zang van James Khazaal. Vanuit de geluidsinstallatie van Occultfest kwam alles helaas in mijn oren aan als één grote brij, waar dit op plaat redelijk is te onderscheiden. Zonde van de nummers van het binnenkort te verschijnen Preaching Venom, dat in het westen zo goed wordt ontvangen. Nervecell had dit verschil in hoorbaarheid kunnen compenseren met een beetje show, heupbewegingen en dergelijke, ware het niet dat zoiets totaal niet bij de band leek te passen. Visueel was er naast het zweet van de bandleden daarom weinig enerverends aan de gang. Een flink contrast met 'u-weet-wel-welke-andere-bands' die vandaag op de planken stonden. Zodoende stond een contradictio in terminis op de weide: Flauwe aggressie. (Berit)
Na een afwezigheid van enkele jaren zijn de Nederlandse death metal-commando’s van Houwitser weer terug. De militante, stampende death metal blijft het bij mij erg goed doen en de grunt van Stan Blonk blijft gewoon erg vet. De nieuwe nummers doen het verbazend goed en doen mij zelfs weer een beetje denken aan de nummers van het illustere Death But Not Buried. Van dit album werden gelukkig ook nog enkele tracks gespeeld waarmee de perfecte sfeer voor Chainsaw en Heidevolk neergezet werd. Goed dat deze band er weer is! (Jan)
"Het volgende nummer gaat over.... vleesssss!" Ja hoor ik heb weer met volle teugen genoten van de show en de muziek van Chainsaw. Voor mij absoluut het hoogtepunt van deze festivaldag. Echt moeilijk was het niet om naar voren te komen en al snel wist ik waarom. Het (kunst)bloed spatte me met enige regelmaat om de oren. Als liefhebber van ouderwetse heavy metal en een leuke show kom ik volledig aan mijn trekken en om mij heen kijkend zie ik dat ik gelukkig niet de enige ben. In februari van dit jaar bracht de band een nieuwe cd uit genaamd Metal Missionary en natuurlijk worden daar wat nummers van gespeeld, maar ook het oudere werk gaat er in als worstenbroodjes. Van de eerste geluiden van de kettingzaag tot de laatste bloedspetters een gaaf optreden. Jammer dat de security af en toe wel heel hard ingreep bij wat al te enthousiast naar het podium rennende fans. Wel begrijpelijk hoor, maar het hoort er gewoon een beetje bij. Best wel een goed geluid en ook lekker gespeeld. Al dat fake geweld en bloed blijft enorm op de lachspieren werken. Goed gedaan mannen! (Remi)
Na heerlijk genoten te hebben van Chainsaw was het tijd voor de afsluiter van Occultfest 2009: Heidevolk. Het grote voordeel van het ontbreken van opbouwtijd tussen de bands door was nu goed duidelijk, de spieren van het pittende en hossende publiek waren nog warm en de alcohol zat nog in het bloedvatenstelsel. Een gestreden strijd om het publiek te enthousiasmeren zou je denken. De band dacht van niet door strijdlustig het podium te betreden met het nodige wapengekletter (en een Alkmaarse(?) vlag op de achtergrond).
Het optreden was een beetje wat je van Heidevolk kon verwachten. Toch gingen vaderlandse folk metal-nummers als Saksenland, Het Gelders Volkslied, Het Bier Zal weer Vloeien en Wodan Heerst er als zoete koek in. Heidevolk toonde zich een waardevolle afsluiter van het gezellige minifestivalletje en iedereen, dronken of niet, genoot zichtbaar van het vermakelijke optreden en de aanstekelijke muziek. Geen moment was Heidevolk echt hoogstaand, maar dat was ook niet nodig om een prima optreden weg te geven, maar bij de toegift vond ik het wel mooi geweest voor vandaag. Normaal’s cover Vulgaris Magistralis bleek dan voor mij ook een mooi nummer te zijn om de aftocht in te luiden. (Joris)
'Hij is weer voorbij die mooie zomer', zouden ze vroeger zingen. Echt heel mooi was het weer niet, door een paar kleine buitjes waren bezoekers soms net zo nat van buiten als van binnen. Maar dat drukte de sfeer absoluut niet. Dat is waar Occultfest nou zo sterk in is, gewoon een lekkere samenkomst organiseren voor (enigszins) gelijkgestemden die er een gezellige dag van hebben gemaakt. Wel werd hier en daar opgemerkt dat de line-up wel wat spannender en afwisselender had gemogen. Het gros der bezoekers komt uit de buurt van het festival en komt er voor de sfeer en om bekenden weer eens te zien, waardoor het soms wat sneu voor de bands is om voor een publiek te spelen wat niet echt op de bands let. Maar, de waarheid is gewoon keihard, het was weer donders gezellig, de rit huiswaarts is wederom een zwart gat in de historie geworden en de afspraken voor volgend jaar zijn ook weer gemaakt. Tot volgend jaar maar weer!
Links:
| * Reageer |
| Concertagenda: | |||
| 27 mei | Heilland Festivan: Fenris, Dictated, Stigma, + Veel Meer! | Nieuwendijk (Xinix) | |
