| Gepost door: Bart Alfvoet | Woensdag 30 September 2009 - 21:05 |
Joe-pie. Een Mexicaanse grindgore-band. Een band als Disgorge (de Mexicaanse), doet me spontaan kokhalzen en bloed beffen, al moet ik daar respectievelijk poep voor vreten en vervolgens op dezelfde plaats mijn wonden likken. De pret kon niet op. Eigen beheer? Ach, wie begeert zichzelf nu niet, zo nu en dan? Gaan met de gei(l)t!
Jammer genoeg krijgen we hier een maar met een grote M. Ene groene Peter waarschuwde ons dat gebrek aan talent niet gezien moet worden als genialiteit. Wie dat in dit geval niet door heeft verdient sterilisatie met een baksteen, man of vrouw, maakt niet uit. Zelfs voor grindnormen is dit debiel. Murmelende monotonie, een bordeel aan aapgeluiden, een puree aan gitaartonen. Wil iemand deze meneer het zwijgen opleggen a.u.b.? Werkelijk een komkommerproductie en irritatie-induktie. Het summum van achterlijk-zijn ten tonele gebracht door een burrito. Stomme intro's zonder overgang in een Musti-mengpaneel met ALS-mondspieroefeningen. Ver-schrik-ke-lijk. Een muzikaal nekschot verdient dit wangedrocht.
Mag ik nog even? Dismember Of A Prostitute? Dat lees je goed ja. "Me fail English? That's unpossible!!", moet deze verkeerdelijk geaborteerde kwibus gedacht hebben. Double Penetration To A Virgin? Deze grammaticale stoornis vind ik behoorlijk veel verontrustender dan hetgeen deze debilito bedoelt. Man man man, als je echt kunstzwakzinnig wil zijn, zoek dan eens Excessus in Extremo of Mongoloid Gnome op. Dit is gewoon intriest!
Nee meneer, hier kan ik niet om lachen. Wie wil lachen moet maar eens deze puber zijn smoel checken op zijn webruimte...
Tracklisting:
| * Reageer |
