| Gepost door: Joris Peterse | Maandag 05 Oktober 2009 - 21:45 |
Black metal met een modern sausje. Iets waar ik van tevoren al van begin te likkebaarden. Het Belgische Satyrus wist bij voorbaat mijn speekselklieren al aardig op hol te doen slaan, want de eerste geluiden die mij bereikten waren positief wat betreft hun reputatie en muziek, die naar eigen zeggen blasting speed, diversiteit, creativiteit en professionaliteit bevat. Laat maar komen!
Ik moet zeggen dat de plaat veel te bieden heeft en er met de nodige luisterbeurten veel te ontdekken valt aan Erase the Equation. Helaas kost het me de grootste moeite om de plaat uit te zitten dankzij één storend element: de vocalen. Het gillende keukenmeid-gekrijs doet mijn nekharen overeind staan en ontneemt mij vrijwel al het luisterplezier.
Als het me dan toch lukt om door de vocalen heen te luisteren, doet de muziek me enerzijds denken aan bands als Carach Angren en Dimmu Borgir maar anderzijds schiet bij vlagen de naam Control Human Delete in mijn hoofd voorbij, hoewel deze vergelijking wat verder te zoeken is. De plaat heeft met momenten een aardig mysterieus sfeertje, bevat de nodige afwisseling en zit muzikaal simpel doch effectief in elkaar. Soms wat symfonisch, soms theatraal en dan weer wat futuristisch. Helaas gaat dit met ups en downs gepaard, want er zitten toch een paar miskleunen in. Vooral het nummer Pigs to the Slaughter klinkt onnodig vrolijk en ligt het nou aan mij, of heeft King of the Barren Waste een stukje dat verdomd veel lijkt op System of a Down’s Prison Song (they try to build a prison, they try to build a prison!)?
Maar zoals ik al zei zijn er ook positieve punten te melden, die vind ik in de elkaar opvolgende nummers Twisted Midnight Bliss, de tweede helft van Sexuality of Death en As it is Written, So Shall it be Said. Tevens smaakt het nummer I Stood With the Dead naar meer. Ook krijg je als je de muziek goed kan waarderen met twaalf nummers behoorlijk waar voor je geld. Toch ben ik over de gehele linie niet erg enthousiast over het debuut van deze Belgen. Composities vind ik vaak net even te simpel, de vocalen te storend en de sfeer te willekeurig. Voor een debuutalbum geef ik Erase the Equation het voordeel van de twijfel, maar toch ben ik wel wat teleurgesteld.
Tracklisting:
| * Reageer |
