Bunkur - Nullify
Displeased Records, 2009
Het Nederlandse Bunkur is een band waarbij je dat typische love 'em or
hate 'em sfeertje hebt. De band profileert zich behoorlijk in ons eigen landje
met een stijl muziek die voor veel mensen moeilijk te verteren is, voeg daar het
"Het is Nederlands dus zal het wel bagger zijn"-sentiment en je hebt releases
die al flink besproken zijn voordat veel mensen er ook maar een noot van gehoord
hebben.
Ook Nullify is weer een erg moeilijke schijf, één track, één cd
schijfje maximaal vol geperst met zevenenzeventig minuten van de zwartgalligste
doom die ons kleine landje rijk is. De extreme drone met black invloeden is er
één van de zwartste en traagste soort, veel resonerende en rondzingende geluiden
waarbij de twee basgitaren en de synthesizers het grootste aandeel in de muziek
hebben, de drums en de zang komen af en toe naar voren om toch nog iets van
songstructuur of ritme in het geheel te brengen. De zang is beter te beschrijven
als klaagzang, ver weg klinkende psychotische uithalen. Het geheel heeft een
heerlijk zieke sfeer gedragen op een muur van lage tonen, die langzaam over je
heen blijft walsen, de betere soundtrack voor de verdoemden.
Doordat het hele album uit één nummer bestaat, blijft het echter lastig om je
aandacht erbij te houden. Ook al hoort het niet bij de muziek, had er best wat
meer spanning in het nummer gemogen, alleen halverwege zit er echt wat
verandering en progressie in het nummer en heb je minder het idee dat je naar
een overslaande plaat aan het luisteren bent. Op plaat blijf ik hebben wat ik
live ook bij deze band heb, op zich klinkt het erg lekker, maar het is na
verloop van tijd gewoon too much, het ellenlang doorgaan op één idee word op een
gegeven moment een beetje een gimmick, dat het een wedstrijd wordt om een nummer
zo lang mogelijk te maken. En dat lijkt me niet de bedoeling.
Tracklisting:
- Nullify
Line-up:
- M. Tinnemans - Vocals, Bass
- T. van Geel - Drums, Vocals
- S. van Bussel - Bass
- G.J. Broers - Synths
Links:
Score: 70/100
