| Gepost door: Joris Peterse | Dinsdag 20 Oktober 2009 - 14:54 |
Folk, progressive, black, gothic metal. Ahja... Wat moet ik me hierbij voorstellen? Korpiklaani met John Petrucci die de gitaar hanteert en Dani Filth op zang om Tarja Turunen te vervangen die het alleen beter af kon? Zoals je leest was ik op voorhand wat sceptisch, want door zoveel stijlen door elkaar te mixen is het lastig om een mooi geheel te smeden.
Inderdaad, ik wàs skeptisch, want wat heeft In Tormentata Quiete met Teatroelementale een heerlijke, ontspannen plaat afgeveleverd. Dit Italiaanse zeskoppige gezelschap heeft éénheid geschapen door subtiel te blijven met heel veel diversiteit en muzikaliteit. Niets is storend of overdadig aanwezig, hoewel ik de rauwe vocalen maar net aan kan. Veel elementen zijn terug te horen, niet alleen vocaal, maar ook in stijl, gitaargebruik en keys afgewerkt met een toefje saxofoon. Het is overigens deze saxofoon die het vierde nummer La Danza Del Fuoco mijn favoriet van deze plaat maakt.
De muziek gepresenteerd op Teatroelementale is vrij terughoudend van karakter, maar over de gehele linie ontspannen omdat de nadruk niet erg op metal gelegd wordt. De meeste lof gaat van mijn kant nog uit voor de voorgeschotelde éénheid, die mede tot stand is gekomen door monologen die tussen de nummers door zijn geplaatst. Dit naait de nummers als het ware wat aan elkaar vast, hoewel het allemaal wel heel erg Italiaans en onverstaanbaar is.
Teatroelementale is vrij toegankelijk en zal niet iedereen op Zware Metalen aanspreken, maar als je er de moeite voor neemt valt er genoeg te ontdekken. Het is een rustig plaatje om op te zetten wanneer metaalmoeheid een beetje op begint te komen. Muzikale vergelijkingen zijn lastig te maken. Misschien dat de stempel 'neo-folk' de spijker nog het meest op zijn kop slaat. Aanrader!
Tracklisting:
| * Reageer |
