
| Gepost door: Jan Hendriksen | Vrijdag 23 Oktober 2009 - 1:22 |
The 11th Hour - Burden of Grief
Napalm Records, 2009
Voor de gemiddelde Nederlandse metalhead zal Ed Warby geen onbekende zijn. Gorefest en Hail of Bullets zijn een tweetal bands die je ondermeer op zijn CV zult aantreffen. Samen met mededuizendpoot Rogga Johansson (o.a. Edge of Sanity, Demiurg, Paganizer) is hij niet, zoals je eerder zou vermoeden, een death metal-project opgestart maar zowaar een doom metal project. Ik blij, hoe meer doom, hoe beter.
Alhoewel The 11th Hour op het eerste gehoor niet echt ontzettend vernieuwend klinkt, is het toch een lekkere combinatie van doomstijlen die je niet al te veel hoort. De doom die je voorgeschoteld krijgt weet netjes te laveren tussen stevige deathdoom en melodieuze doom, zonder op elk moment echt een keuze voor één van de twee te maken. De overall sound doet me erg denken aan de laatste drie Funeral platen, zware volle doomriffs op een slopend traag tempo. Vocaal gezien ligt het echter een stukje anders, de cleane zang gaat aardig richting de klassieke/epic-kant (denk aan een Solitude Aeturnus) aangevuld met een zware, wat Zweedse death metal-aandoende grunt. Dat laatste had van mij wat voller in de mix mogen staan, ik ben nooit zo'n liefhebber van dat raspende geluid. Op dat (persoonlijke) kleine smetje na is de productie echter heerlijk, hij doet me af en toe wat denken aan de productie die je ook aantreft bij The Project Hate. Lekker dreunende drums en klapperende bass, met een dikke laag gitaren. De plaat leent zich er dan ook uitstekend voor om op stevig volume gedraaid te worden.
Qua sfeer is de plaat bedompt op een heldere manier. De zes nummers vertellen het verhaal van een stervende longpatiënt. Een modern onderwerp waarbij het verhaal en de boodschap niet de boventoon voeren. Zonder de teksten te kennen of te volgen wordt je er wel een paar keer aan herinnerd middels samples. Het geeft het geheel ook weer die moderne draai aan oude richtlijnen (doom zal nou eenmaal nooit gaan over huppelende lammetjes in een zomerse bergweide) en ook daarmee kun je de plaat eigenlijk wel definiëren... een moderne versie van oude muziek. Uit het gegeven dat je de band snel zal herkennen, kun je eigenlijk alleen maar beamen dat Ed Warby (die alle nummers geschreven heeft) een groot muzikant is die het talent heeft om een compleet album te dragen. Sommige mensen schieten hem alleen al af omdat het om een Nederlander gaat, maar dat is natuurlijk te kortzichtig voor woorden. Burden of Grief is een erg sterk album dat een waardevolle bijdrage levert aan de Nederlandse doom-scene.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
| Concertagenda: | |||
| 09 mrt | Asphyx, The 11th Hour, Nailgun Massacre | Arnhem (Willemeen) | ![]() |
| 18 mei | The 11th Hour, De Profundis (UK), Officium Triste | Den Haag (Paard van Troje) | ![]() |