| Gepost door: Jan Hendriksen | Vrijdag 13 November 2009 - 0:41 |
De Italianen van Mandragora Scream zijn er weer! Ik had ze eigenlijk na A Whisper of Dew uit 2003 compleet uit het oog verloren. De over the top uberevil gothicmetal werd me een beetje teveel en ik dacht ook eigenlijk dat de band niet meer bestond. Maar, een heks is niet voor één gat te vangen, ze zijn er toch nog!
Madragora Scream draait grotendeels om zangeres Morgan Lacriox. De dame duikt graag in de duistere donkere gothicwereld, vol met heksen en elfjes en brengt dat ook over in de muziek. Op de eerste twee albums was het haar echter nog wel te vergeven dat ze geen woord Engels sprak maar het toch zong, maar als je met je vierde album bezig bent mag het qua spelling, grammatica en uitspraak toch echt beter dan wat we te horen krijgen. En eerlijk gezegd is dat het gevoel dat me het hele album door bekruipt; hebben ze in die dikke acht jaar na het debuut nou niet meer kunnen ontwikkelen dan wat ze nu ten gehore brengen? Het blijft middelmatige tot redelijke gothic metal met een Cradle of Filth-alike evil randje eromheen. Het is allemaal wat kinderachtig en erg rommelig... en slap uitgevoerd.
Muzikaal gezien is het ook niet echt spannender geworden. Er wordt op een te vrolijke manier getracht om evil, duister en donker te zijn. Maar het gitaarwerk, de drums, de toetsenpartijen zijn eigenlijk allemaal te simpel, meer het werk van een simpele kroegband. Alleen ik denk niet dat het gemiddelde kroegvolk deze band trekt (behalve dan om op de zangeres te geilen na drieduizend bier).
Nee, Mandragora Scream is een beetje een gimmick van zichzelf geworden. Het is allemaal erg overdone en te overdreven om nog serieus over te komen, het zit tegen de grens van sneu aan. Misschien zouden ze dat hele evile gedoe eens moeten laten varen en wat meer volwassen muziek maken, dan wordt het misschien weer wat.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
