| Gepost door: Jakob Jan Kamminga | Maandag 09 November 2009 - 0:47 |
Moest ik een top vijf post metalbands maken, zat het Britse Fall Of Efrafa daar zeker bij. Vooral op hun vorige album Elil bewezen zij met de combinatie van Cult Of Luna- en Mouth Of The Architect-achtige mokerritmes, hardcoreuitspattingen à la oude Buried Inside en sfeerpassages die zo van Godspeed You! Black Emperor’s F#A# of Neurosis’ The Eye Of Every Storm af hadden kunnen komen, een gouden combinatie in handen te hebben. De filosofische en metaforische samples (van Richard Dawkins en dergelijke grote denkers) die ze daar hier en daar bovenop legden waren eveneens een goede zet, en enkel een gebrek aan bekendheid bij een groter publiek weerhield Elil ervan een genreklassieker te worden. Het concept van deze band ontstond rond de eigen interpretatie van Richard Adams’ Watership Down, waarbij een thematiek rond een sociale neergang onder theocratisch gezag de leidraad vormde tussen drie albums. Owsla (Beschermer), Elil (Vijand) en nu dus Inlé (Dood).
De muziek wordt door Fall Of Efrafa op hoog niveau voorgeschoteld. Dit is duidelijk een band met een hoge lat. Inlé bestaat uit zeven nummers, waarvan één intermezzo. Als verschil betekent dit enkel dat de ‘lange tracks’ (Elil had er slechts drie) opgeknipt zijn. Het verschil merk je nauwelijks. Inlé is, net als zijn voorgangers, één grote, intrigerende trip door een vaal, zwartbruin getint landschap, ditmaal vooral getekend door een totaalgeluid dat het midden houdt tussen prettig dynamisch bassige dieptes en rauwe, winderige hoogvlaktes. Enige gemissen op deze plaat zijn de woeste hardcore punkritmes, die je in dit genre verder nauwelijks hoort. Verder is Inlé wederom een werkstuk waar je bij vol volume voor op de knieën gaat. Zo sfeervol, zo melancholisch, zo doordacht, zo eigenzinnig maar toch zo werelds. Al hun werk is gratis te downloaden, maar liefhebbers van ook maar één van de hierboven genoemde bands kopen het gewoon. Het eind van de trilogie zal echter ook het einde van de band betekenen, en in plaats van het te betreuren, pleit ik voor een hoop respect voor deze band. Laat het een voorbeeld voor velen zijn.
Tracklisting:
| * Reageer |
