| Gepost door: Ben Corin | Dinsdag 10 November 2009 - 23:50 |
Canada is een land waar veel kwalitatief hoogstaande bands vandaan komen. Luister maar even naar het belletje dat rinkelt als je de namen Cryptopsy, Strapping Young Lad en Beneath the Massacre hoort. Ook Despised Icon mag geen onbekende zijn. De band debuteerde in 2002 met een album dat de aanzet zou geven tot hetgeen wat nu deathcore heet. Het is nu zeven jaar later en full-length nummer vier, genaamd Day of Mourning, ligt in de rekken.
De band blonk al langer uit in het maken van de mix technische death metal – grindcore – hardcore. Op de eerdere albums lag de nadruk vooral op het technische geweld. Dit album toont echter een (weliswaar minieme) verschuiving naar de hardcorekant van het geheel. Er is een constante wisseling in dynamiek, de typische tweeloopvocalen van Marois en Erian bieden veel mogelijkheden tot meebrullen (gang shouten, zoals dat zo mooi kan heten) en er zijn veel meer genadeloze breakdowns in de muziek verweven. Waar de band vroeger graag een climax bouwde naar een breakdown, zijn ze hier echter minder centraal geplaatst en lijken ze meer een onderdeel van de muziek in plaats van een verplichte bonus. U wilt een voorbeeld? Zap niet te lang, luister gewoon even naar opener Les Temps Changent, het volledig Franstalige nummer (net als Entre le Bien et le Mal).
Gelukkig laten ze de technische death metal-fans niet in de steek. De vingervlugge riffs en de solo’s zijn weer van de partij, en ze klinken frisser dan ooit tevoren. De solo in Black Lungs is om de vingers tot aan je elleboog bij af te likken en bij het horen van het einde van MVP moest ik even aan de chaos van een Elysia (ten tijde van Masochism) denken.
Er is weer voer genoeg voor beide partijen hier. Dit album is opnieuw olie op het vuur, wat een slagveld zal dat live worden. De bandleden raken meer en meer ingespeeld op elkaar en plukken daar nu de vruchten van. Favorieten van de plaat? Les Temps Changent, Eulogy en MVP.
Tracklisting:
| * Reageer |
