| Gepost door: Bart Alfvoet | Maandag 23 November 2009 - 1:33 |
Australië regeert dit jaar. Nazxul, Austere en nu ook Portal. Met Seepia en Outre' braakten ze twee van de meest geschifte stukken crapuleuze death metal uit die ik ooit heb gehoord. Waanzinnige lawaainormen, experimentele terreur en morbide metalvormen monden uit in voer voor nachtmerries. Hopend op meer van dat nam ik Swarth in mij op.
Ik weet niet hoe een extreme paranoïa aanvoelt, maar in één van mijn scenario's klinkt het als Swarth op repeat. Bestookt met een vervuild gitaargeluid waar zelf Morbid Angel zich nooit aan gewaagd heeft, wordt de selectie van verknipte zielen meteen gemaakt. Weinigen zullen verder komen dan één minuut van het openingsnummer. Meedogenloos bulderend ettert de Portal-infectie door de boxen. Zelfs midtempo klinkt dit extremer dan de gemiddelde US death metal band. Het effect van Sunn O))), maar dan chaotisch en blubberend brutaal. De drums zorgen met hun suffe, doffe, lusteloze klank voor een enorme paradox met het huiverachtige gitaargeweld. En hoewel dat negatief klinkt is het in de zin van het onzinnige bij dit Portal. Georchestreerde chaotiek met ondoordringbare gruwellandschappen en degoutante klanken. Massaal veel doom met ver heen zijnde extremiteiten. Death metal als profiel. Immolation op LSD.
De grootste inspiratie voor Portal is opnieuw H.P. Lovecraft. Of die even excentriek was als deze band weet ik niet, maar hij zou er zeker trots op zijn. Ziekelijk, bizar, onprettig gestoord. Death Metal uit een andere dimensie.
Tracklisting:
| * Reageer |
