| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 26 November 2009 - 13:34 |
Niet het Finse maar het Franse Angmar dus, met een Duitse titel, in het Engels. Dit is hun tweede album. Ze spelen black metal, uit het woud. Metamorphosis, hun debuut, is een blijver in de favorietenkast. Met reden.
Meteen verschijnen akoestische gitaren met als doelwit het delen van hun droefenis. Direct vanaf de eerste noten van het album. Al gauw worden ze vergezeld door elektrische snaarklanken, passief, loom van karakter. Ze gaan samen over naar een weemoedig, slepend, bijna depressief black metal-werkstukje. We zijn twee minuten ver en de emotie is al moeilijk in te dijken. Veel tijd om de duistere vibes tegen te houden is er niet, een kleine twee minuten later ontpopt het compacte geluid zich tot nog meeslepender beladen black metal. Bruusk wordt de hoogste snelheid ingezet en word je als het ware verblind door de schoonheid van het geniale gitaarwerk. Tijdloos zwevend tussen een bijzonder geïnspireerde bas, zalig verleidelijke riffs, intens snel omslaand onmantelend drumgeweld en vocalen zo gekweld. Wat ik net voor minuut nummer zes te horen krijg is ultiem. Dit is klassiek black metal-materiaal. Een dozijn heerlijke minuten vol furie, tristesse en epiek.
Ook verder op deze plaat krijg je een mix van akoestische post black vermengd met melancholie en heroïsche ambient black metal aan elke weerzijde van iedere furieuze passage rauwe black metal. De schijf zit vol contrasten. Dreigende stilte in het woud terwijl schreeuwend de zonnestralen je net niet raken en verward laten rillen in de kou.
Bijna zeventig minuten kun je de tijd afzetten met Zurück in die Unterwelt. Ze mogen dan wel eclectisch gaan shoppen in vele genres, waar ze echt in uitblinken is het extreem pakkende gitaarwerk en de adembenemende sfeer in de nummers. Een echte referentie heb ik niet, maar mensen die platen koesteren afkomstig van Ván Records, Naglfar of oudere Wolves In The Throne Room passen het schoentje. Zeer sterke schijf.
Tracklisting
| * Reageer |
