| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 21 Januari 2010 - 8:59 |
Nokturnal Mortum. Ik kan hier gemakkelijk de Temnozor-discussie opnieuw gaan voeren, niet dus. Deze Oekraïnse band heeft zich door de jaren heen een plek toegeëigend in zowel de underground als de bovenste laag van de black metal gemeenschap. Weltanschauung, hun recentste studio-album, viel in goede aarde, mede door de verbreding in de sound die plots niet enggeestig black meer bleek te zijn maar meer ruimte gaf aan inheemse folklore. Op The Voice of Steel wordt de horizon zo mogelijk nog breder.
Ik kan u zeggen, dit is naar grote waarschijnlijkheid het beste "folk" black metal album dat ik ooit gehoord heb. Na het geschal van de Oekraïnse oorlogshoorn vat een pakkende volkse strijkersmelodie aan, in combinatie met een Bathory aandoend mannenkoor. Die trend bouwt zich subtiel en zeer meeslepend verder tot bijna halverwege de hel losbreekt. Schitterende solo's, galopperende drums, tussentijdse sfeervolle intervallen, opnieuw een versnelling... passages met folkloregefluit en steeds blijft het spektakel beklijvend, een extreem uitgesponnen climax. Wat een nummer! Je begrijpt, ieder nummer op die manier voorstellen heeft geen zin, maar ieder nummer heeft een impact van jewelste. Valkyrie bijvoorbeeld, wat is daar gebeurd?! Na een drieënhalve minuut furieuze black metal slaat de sfeer om en hoor je minutenlang een progrock van de allerbeste soort. Een Pink Floydse trance, een Oekraïnse trip seance. Afgezien van Enslaved heeft geen enkele band me zo verrast als Nokturnal Mortum met The Voice of Steel.
En zo blijft het doorgaan. Epische nummers als Ukraine met ontroerende cleane vocals, de oorwormen in het nummer By Path of the Sun, het onvergetelijke epos White Tower (met een T!!!) ... onwaarschijnlijk sterk. Weinig ben ik van black metal, laat staan "folk" black metal, tot het volledige spectrum van emoties bewogen geweest. Bij dit The Voice of Steel is dat gebeurd.
Ze hebben/hadden (zo wordt gezegd) een NSBM geschiedenis. Temnozor werd er op afgerekend, maar die vond ik muzikaal nog niet half zo sterk als dit. Het kan mij een rauwe reet roesten waarover dit gaat, al ging het over teenkaas en bloedworst, dit is subliem. To the Gates of Blasphemous Fire was best goed, Weltanschauung was aardig, maar dit heeft een totaal andere dimensie. Superlatieven schieten te kort. Dit is hemels, dit is za-lig, dit is meesterlijk! Nokturnal Mortum is top! Epic, extreem en übercatchy. I'm in love!
Tracklisting:
| * Reageer |
