In tijden van Q-koorts mag GoatPenis zich niet onbetuigd laten. Ze zien er dan wel uit als een tribute band van Impaled Nazarene, ze zijn het niet. Het zijn Brazilianen die zijn blijven steken in de begindagen van hun inlandse metal, black/thrash dus. Dit is hun tweede album.

Niets slechts over mensen die proberen en doorzetten, maar soms zouden ze beter bananen gaan plukken. In Brazilië valt dit al bij al nog mee, dat bananen plukken. GoatPenis bijvoorbeeld, is een band die echt met bijzonder veel liefde de debuterende platen van Sarcofago, Sepultura en Holocausto probeert te benaderen. Ze slagen er nog in ook! Ik zie ze zo op tournee gaan met Mutilator: hun drummer is even onstrak, hun materiaal even goedbedoeld als drankzuchtverwekkend. Alleen de vocalen zijn wat dieper en grunterig. GoatPenis is gewoonweg 20 jaar te laat in het leven geroepen om de dood te verkondigen en klinkt als een anachronisme zonder weerga.

Ouwe zakken of omhooggevallen elitaire blackthrashers checken dit maar. Ik ga nog een glas rode wijn drinken en Beherit luisteren. Later...

1. Once Blood Was Spilt
2. Fatal Equinox (Perpetual Resplendence)
3. The Pugnacious Force that Devours All Reason
4. Perfect Prototype of an Apocalypse
5. Death Emperor Rules Supreme
6. Frantic Fury (1.225° C.) (Abortion of the Macrocosm)
7. The Future of Mankind is Nuclear Breath
8. Last Burial of the Human Race
9. Intraspecific Killing
10. Infinite Paths to the Land of Suicide
11. Chaos Dominium

• Sabbaoth - Bass, Vocals
• Virrugus Apocalli - Guitar
• Anti-Human Terrorist (Protektor) - Drums

• GoatPenis
• GoatPenis MySpace
• Satanic Skinhead Productions