| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 08 April 2010 - 13:19 |
Een Duitse black metal band op Osmose, een Frans label. Apart. Hoofdmannen en vrienden Michael Zech (ex-Negurã Bunget, Secrets of the Moon) en Thomas Taube maakten samen bij het Franse Sael al begeesterende en narcotische black metal en willen nu hetzelfde gaan doen met Odem Arcarum. En ze krijgen hier hulp van ene Stefan Botz... van Lunar Aurora. Kijk, hier krijg ik een oorectie van.
Maar wat levert het op, zoveel vernuft samen? Iets universeels. Nu al kruipen de besmettelijke kronkels uit mijn oren en proberen ze uw drang naar deze band aan te wakkeren. Odem Arcarum bedelft je net als een Lunar Aurora onder een aeon van diepgang en techniciteit, waar alleen de grootsten toe in staat zijn (Emperor, Enslaved, ...). Soms wordt het psychedelisch en steekt men de grens naar Frankrijk over in een waas van Reverence of Blut Aus Nord. Licht chaotische composities en synthklanken uit de oudste doos, die van Pandora. Vooral instrumentaal is het een trip vol nevelige progressiviteit. Efficiënt uitgebouwde scenario's vol giftige blastende black, nerveuze gitaren, angstige synths, zalige melodieën, spannende intermezzo's en uitzinnige verhaallijnen. Ieder nummer is een bespreking waard en het valt me dan ook zwaar om alles binnen de perken te houden.
Op zich kon dit best een Noorse progressieve black metal-band geweest zijn à la Enslaved of Emancer, ware het niet dat het een Duitse uitvoering kent met een IQ van een Lunar Aurora of een ouder Secrets of the Moon. Net als bij de laatste Blut Aus Nord krijg ik het bijzonder warm van binnen en gaat mijn appreciatie richting Anthems To The Welkin At Dusk. Nog iets minder gepolijst en iets intensiever klinkende vocalen en dit obscure reisverhaal was perfect. Doch, de tijd maakt dit relatief. Jaarlijstmateriaal!
Tracklisting:
| * Reageer |
