| Gepost door: Bart Alfvoet | Vrijdag 07 Mei 2010 - 13:36 |
Progressieve metal, of rock, is iets prachtigs. Makkelijk is het niet, de combinatie van progressieve geluiden en composities en rock of metal tot een goed einde brengen. Emotie en techniek zijn onontbeerlijk, in grote mate. Deze Duitsers van Crystal Palace (niet de voetbalploeg dus) doen een poging.
Muzikaal lijkt het alvast te gaan lukken voor dit viertal. Pakkende akkoorden doorspekt met een spectrum van sfeervolle achtergrondgeluiden en doortastend baswerk brengen lang uitgesponnen episodes vol genietbare rock en metal. Er wordt getoverd met de mix en de productie waardoor het gelaagd klinkt en ja, zelfs professioneel. Maar... de zang. Saai en eentonig. Jammer jammer jammer, jammeren dus. Ook qua teksten zit het op een geheel ander niveau dan muzikaal. Oppervlakkige meewarigheid en semi-sentimentaliteit, daar kan ik nog mee leven. De combinatie met het eentonige stemgeluid is me na een tijdje toch teveel. Gelukkig vormen de vele langgerekte instrumentale passages een relaxerende trip door muzikale atmosferen.
Gemengde gevoelens dus. Voor wie niet meteen stilstaat bij het tekstuele en volop kan opgaan in neo-progrock zal het een positieve ervaring worden. Voor wie een totaalpakket wil, sla deze maar over.
Tracklisting:
| * Reageer |
