| Gepost door: Count Usher | Dinsdag 18 Mei 2010 - 14:24 |
De vorige plaat van Gorath, Misotheism, heb ik destijds gemist. Collega Robert was erg te spreken over dat album en zijn score was dan ook navenant. Hij sprak ook over verwijzingen naar Satyricon en Deathspell Omega. Op MXCII stel ik vast dat mijn landgenoten inmiddels een heel eigen smoelwerk hebben ontwikkeld en dat men wederom indruk weet te maken.
MXCII is de meest duistere plaat die ik tot op heden van Gorath heb mogen aanhoren. De gevarieerde black metal klinkt enigszins sober, maar zit stiekem toch vol details die het geheel naar een hoger niveau tillen. De riffgerichte muziek is messcherp en eist constante aandacht, de ritmesectie zorgt voor een stuwende complexiteit. Minder snel dan voorheen, maar dat deert niet. De band heeft vooral aan sfeer en diepgang gewonnen. Het artwork sluit dan ook naadloos aan bij die naargeestige teneur.
Het concept rond oude lokale heidense gebruiken wordt met veel overtuiging de microfoon ingespuwd door bandleider F. Dupont en dat doet hij met zo'n ongelofelijke autoriteit dat het angstaanjagend begint te worden. Wat een zieke strot heeft die man!
MXCII is een plaat die de gemiddelde kwaliteit van de Vlaamse black metal moeiteloos een paar punten omhoog sleurt. Gorath overstijgt zijn collega's en blinkt op deze plaat uit in vakmanschap. Een uniek plaatje met een uniek geluid. Als de band deze stijgende lijn vast kan houden, sta ik niet in voor de gevolgen!
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
