| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 27 Mei 2010 - 8:59 |
Een genre dat afgezien van enkele toppers op sterven na dood is, is melodische black metal. Ik heb het hier dan wel over de teneergang van duizenden Dimmu en Cradle-klonen die amper nog aan de bak komen. Velen trekken alweer richting death metal of maken een fusie met avant-garde of elektronische elementen. Astel Oscora uit het verre Rusland is pas bezig. Een voordeel van dit soort isolement is dat het niet beïnvloed is door trends en trendkillers. Zelfs wanneer het over melodische black metal gaat.
Melodisch mag je in dit geval erg letterlijk nemen. Synths, pianostukken, ouderwetse vrouwelijke koorgezangen ver op de achtergrond, allerhande natuurklanken, strijkstrokken en obscure ongeïdentificeerde fenomenen passeren de revue. Echter, zoals de meeste Oost-Europese bands dat ook hebben, wordt de onderhoudende black metal aangedreven door een typische teneur. Net als een Khors of menig andere Russische of Oekraïnse band is er niet zozeer een evil Noorse vibe aanwezig, wel een atmosferische, door folk vegiftigde sfeermakerij. Het is dus geen übergeil glad bandje als Graveworm. Bijvoorbeeld het Finse Funeris Nocturnum kun je er mee vergelijken qua muzikaliteit. Men durft het bij Astel Oscora ook aan om lange, intense gitaarpartijen te mixen in de nummers, die minutenlang je aandacht vasthouden (Crimson World). The Elysian Fields was daar in zijn beste tijd ook sterk in bedreven.
Zo zie je dat je als melodisch black metal-bandje uit Rusland het de luisteraar zeer aangenaam kunt maken met gekende ingrediënten. Dit is zeker geen kloon en zelfs wie dit wel vindt, kan het waarschijnlijk appreciëren. Interessante nummers en speelstijl in een inmiddels traditioneel genre.
Tracklisting:
| * Reageer |
