| Gepost door: Martijn van den Beukel | Donderdag 15 Juli 2010 - 16:35 |
Van de bijna 30 releases die Gravewürm rijk is, vormt de nieuwe schijf Black Fire langspeler numero zes. De band braakt jaarlijks een flinke klodder splits uit en in de beginperiode (1992-1998) kwelde men de wereld continu met demo’s en EP’s. Waar hebben we mee te maken? Met een Amerikaanse vorm van black/death/doom.
Dat deze mannen schijt hebben aan alles wat ook maar een beetje moderniteit uitstraalt mag duidelijk zijn. Van artwork tot songtitels, van de pseudoniemen van de bandleden tot de brakke productie... het klopt allemaal (niet). Op zich mag ik zo’n insteek wel. Bands als Urn, Archgoat en Sathanas gaven me in het verleden een goed gevoel met hun tijdloze klanken. Doet Gravewürm dat ook? Minder. De productie lijkt wel te geforceerd brak gemaakt te zijn waardoor de “kwaadaardige” stem van Zyklon totaal losstaat van de op zich authentieke riffs die de band produceert. Dit maakt het luisteren naar Black Fire niet bepaald prettig en het smachten naar instrumentale stukken is zeer zeker aan de orde. Geef mij maar meer momenten zoals de opening van het titelnummer; meer doom, minder black in dit geval. De live-opnames zijn van dermate belachelijke kwaliteit dat ik ze verder met alle plezier buiten beschouwing laat.
Nee, hoe ongepoetst Gravewürm hier ook wil klinken, mij raken ze er niet mee. De potentie is er wel maar na bijna 20 jaar lijkt het er niet op dat dit Amerikaanse tweetal nog iets zal aanpassen aan de sound. Laten liggen.
Tracklisting:
| * Reageer |
