
| Gepost door: Bart Alfvoet | Donderdag 02 September 2010 - 0:13 |
Wat is er in wiensnaam dan ook met I Shalt Become gebeurd? Deze Noord-Amerikaanse USBM-band van meneer Holliman bracht in een recent verleden nog een prima alternatief voor een afzwakkend Xasthur maar smijt nu met zijn overgang naar Moribund Records het roer volledig om. Nou ja, volledig...
Qua sfeer wel alleszins. En qua geluid? Ook. De ruisblack is er niet meer, de herhaling ook niet echt, alleen de kelderscreams zijn gebleven. Wat is er dan bijgekomen? I Shalt Become maakt nu overmatig gebruik van een neofolk-achtig strijkerscomponent. Veel vioolgeluiden die eveneens herhaald worden, het doet denken aan de melodische toevoegingen die ook te beurt vielen aan Nortt bij de overgang naar Avantgarde Music. Verschil is wel dat de klassieke component in de vorm van strijkers geen Wagneriaanse klanken voortbrengen, maar een bijna lentefrisse Mahler (Black Swan Events) die vievig en lichtnerveuse energie toevoegt aan de funeral doom/black...
Los van de te dunne gitaarklank wil ik mijn pleidooi pro-I Shalt Become verderzetten. Weinige keren heb ik een uitdaging aangenomen en verloren van mezelf. Ik heb dit vergif verteerd en ik kan niet meer zonder. Symfonische funeral doom/black metal, het kan. Beware.
Tracklisting:
![]()
Line-up:
Links:
| * Reageer |