| Gepost door: Joost Verhagen | Zaterdag 28 Augustus 2010 - 20:33 |
Beste lezer, hoeveel pretentieuze doch erg ambitieuze bands heeft u wel niet voorbij zien komen die over zichzelf spraken met grote woorden en zichzelf dé 'missing link' noemden tussen Porcupine Tree, Opeth en Dream Theater? En, hooggewaardeerde lezer, hoeveel geluidsdragers van dergelijke bands zijn uiteindelijk gebruikt als onderzetter, ophoger van een stoelpoot, aanmaakblokjes, plectra, slijpschijven of gewoon bij het vuilnis gezet? Hoogstwaarschijnlijk ongeveer evenveel. Daarom overheerste er ook een licht scepticisme toen ik in de biografie van Day Six las dat de drie hierboven genoemde bands nou precies de grootste inspiratiebronnen zijn van deze jonge band. Des te groter was de verrassing toen bleek dat The Grand Design van een uitzonderlijke kwaliteit is die ik niet gewend ben van hedendaagse Nederlandse progressieve metal.
Jawel, als één van de eersten kan Day Six van zichzelf zeggen de drie grootste progressieve metal bands als invloed te hebben gehad én er een unieke eigen sound van te hebben gecreëerd. De structuur van de songs doet denken aan Dream Theater, de solo's en riffs zijn duidelijk een knipoog naar Opeth en de dynamiek en psychedelische synthesizers maken duidelijk dat er ook goed naar Porcupine Tree geluisterd is. Door overduidelijke invloeden van de oudere garde in de prog rock krijgt het geheel nog eens extra diepgang. Een vrijwel onmogelijke prestatie. Luister voor de grap eens naar de ijzersterke riffs in Lost Identity waar nota bene ook nog eens een dijk van een saxofoonsolo opduikt. Of wat dacht u van de pakkende ritmes, bijgezet door Hammond op het fenomenale Age of Technology? Het is een album van constante kwaliteit, geen dieptepunten en alleen maar juweeltjes.
The Grand Design is daarom niet alleen het beste album van Nederlandse bodem van het afgelopen jaar maar verovert onmiddellijk de plek van beste prog metal-album dat ons land ooit heeft voortgebracht. Bands als Ayreon hebben het allemaal best leuk geprobeerd maar Day Six heeft zoveel talent en instrumentbeheersing dat dhr. Lucassen er spontaan van terug naar zijn moeder zou moeten rennen. Uit principe heb ik dit album dus ook nog maar eens aangeschaft, naast de promo die ik heb mogen ontvangen. Ik raad u verder allemaal aan hier een voorbeeld aan te nemen, u zult me er uiteindelijk dankbaar voor zijn!
Tracklisting:
| * Reageer |
.jpg)
