| Gepost door: Joost Verhagen | Woensdag 22 September 2010 - 10:56 |
Wanneer een band met flink wat kaliber die ook nog eens uit Nederland komt na vijf releases nog steeds mijn aandacht heeft weten te ontwijken kan je met recht spreken van een wanprestatie van het management van desbetreffende band. Ik acht mijzelf toch wel iemand die alle opkomende Nederlandse bandjes een beetje in de gaten probeert te houden en meestal lukt dat toch ook best aardig. 21 Eyes of Ruby moet zich blijkbaar erg goed verborgen hebben gehouden in het woud van alternatieve rockbandjes, want gek genoeg heb ik de eerste vier delen van Conquer the World allemaal gemist. Iets waar ik me oprecht voor zou moeten schamen.
Zoals ik tussen neus en lippen door al vermeldde is 21 Eyes of Ruby een alternatieve rockband die zwaar inspiratie put uit stoner en progressieve rock. Vergelijkingen met Amplifier en in mindere mate Oceansize en Smashing Pumpkins liggen voor de hand. De eerste twee songs op de plaat zijn vrij stevige nummers, maar met een sterk sfeervol randje. Ze luisteren lekker weg en je hebt op dat moment dan ook nog geen flauw idee van de zwaar desolate composities die later op het album de kop opsteken. De eerste song in die stijl is She Smiles Like A Machine Gun, maar de spanning die hier is opgebouwd wordt nog niet ten volle benut. Until The End geeft duidelijk aan dat de heren graag gebruik maken van Arabische toonladders, iets wat ook zeker in de andere nummers, zij het in mindere mate, te horen is. De zang is heel veelzijdig, hier en daar behoorlijk ingetogen maar ook vaak vol venijn. Tussen de manieren van zingen wordt met prachtige dynamische capriolen gewisseld. Zelfs erg breekbare passages in kopstem die doen vermoeden dat er goed naar Radiohead is geluisterd worden niet geschuwd.
Riffs en refreinen zijn over het algemeen raak en pakkend, de drums worden met een grote bekwaamheid gespeeld op een niet al te gebruikelijke manier (zeker door de geniale inzet van de toms). Ook op de productie valt bar weinig aan te merken. Het enige advies wat ik 21 Eyes of Ruby wellicht nog zou kunnen meegeven is het proberen om de invloeden meer door elkaar te mengen, want soms lijken ze nog iets teveel naast elkaar te staan. Verder zouden vele van de nummers veel langer mogen doorgaan omdat sommige lijnen niet tot hun volle potentie worden uitgemolken, of een spanningsboog niet helemaal is afgerond en door een fade-out veel te vroeg wordt afgekapt. Verder is er een sterk Nederlands accent te bespeuren in de gesproken passages.
Deze kleine aanmerkingen mogen echter de pret niet drukken. Of je nou met zelfmedelijden in je eentje naar emotionele rock wilt luisteren of eens stevig wilt headbangen op pakkende gitaarlijnen met je vrienden, 21 Eyes of Ruby is van beide markten thuis. Een oerdegelijke plaat, niets meer maar absoluut ook niks minder.
Tracklisting:
| * Reageer |
