| Gepost door: Count Usher | Dinsdag 12 Oktober 2010 - 1:23 |
Niet gedwarsboomd door zelfmoorden, moorden, gevangenisstraffen en andere capriolen, is Enslaved een van de weinige Noorse black metal-bands die sinds het begin van de jaren '90 ononderbroken plaatjes is blijven maken. De op viking-leest geschoeide black metal van de heren heeft in al die jaren wel de nodige metamorfoses ondergaan. De meest opvallende moet zo ongeveer rond de release van Mardraum zijn geweest. Op hun zesde album doken plots zowel snoeiharde death metal- als progressieve invloeden uit de jaren '70 op. Een stunt die ze op de platen daarna verder uitwerkten om zodoende een geheel unieke plaats binnen het genre aan te nemen.
Inmiddels zijn we weer tien jaar verder en draait Axioma Ethica Odini, de elfde langspeler inmiddels, zijn rondjes ten huize van ondergetekende. Stijlbreuken hoor ik deze keer niet, kwaliteit des te meer. Al is veilig ook een woord dat van toepassing is.
Nou ja, veilig. Het is maar hoe je 't bekijkt. De stijl die Enslaved speelt, kun je natuurlijk niet zomaar onder de noemer veilig scharen. Daarvoor is de mix van black, prog en epische folk te speciaal. Feit blijft echter dat Axioma Ethica Odini een schijf is die naadloos aansluit op de vorige. De herwonnen rauwheid van Vertebrae blijft gehandhaafd. De sound is wat warmer, maar de boodschap blijft min of meer dezelfde: hard, maar melodisch.
Zoals gezegd is de productie wat warmer. Een welkome aanpassing. Het heeft echter ook als gevolg dat Enslaved anno 2010 wat compacter en dus minder "open" klinkt. Samen met het lagere verrassingsgehalte draagt dat ook wat bij aan mijn idee dat deze nieuwe net een tikje veiliger is dan voorheen.
Een laatste vaststelling is dat de opener van de plaat meteen ook het beste nummer is. De rest is wat introveter van opzet. Uitschieters kom ik niet meer tegen (al is dat gezien de kwaliteit van Axioma Ethica Odini natuurlijk ook maar relatief) en ook dat doet mij neigen naar het idee dat er weinig risico's genomen zijn.
Gelukkig is Enslaved ook op een ander punt behoudzaam gebleven: Axioma Ethica Odini is net als zijn voorgangers een groeiplaat geworden. Hoe meer je ernaar luistert hoe beter je hem gaat vinden. Althans dat is mijn ervaring. Of hij net als Vertebrae in mijn jaarlijst zal belanden, weet ik vooralsnog niet. Dat hangt ervan af hoeveel deze zilverling nog gaat groeien. Voorlopig en zeer kort door de bocht: een deugdelijke plaat met weinig waagstukken, iets te behoudsgezind naar mijn smaak, maar qua kwaliteit als vanouds.
Tracklisting:
| * Reageer |
