| Gepost door: Jan Hendriksen | Zondag 20 Maart 2011 - 12:35 |
Pantheist was nooit een band die zich op elk album herhaalde, maar op deze selftitled heeft de heer Kostas zichzelf toch heel erg opnieuw uitgevonden.
De zware funeral doom was op de laatste albums al aan het veranderen, maar op dit album is die eigenlijk compleet vervangen door sfeervolle, progressieve doom. Kostas heeft hard aan zijn vocalen gewerkt en maakt geen gebruik meer van zijn grunt. Hij is nu clean gaan zingen en alhoewel het technisch wellicht her en der niet helemaal perfect is, zit er wel een immense dosis passie en beleving in.
Dromerig, zweverig, soms bijna te soft om nog metal te mogen heten. Soms zitten er ook stukken in die eigenlijk te cliché voor worden zijn, maar dan pakt of de zang of een ander instrument een melodie die het dan toch weer uit de clichematigheid trekt.
Wat gebleven is, is de forse laag toetsen over de muziek, niet heel verwonderlijk daar Kostas die bedient. Maar ook daar is het wat meer de melodieuze, sfeervolle doomkant opgegaan. Maar toch zit er een zekere zwaarte in, waardoor het niet te slap wordt.
Na het debuut van 40 Watt Sun en de nieuwe Crowbar wederom een doomgerelateerde topper in 2011, hopelijk zet deze trend zich voort door het jaar. Pantheist heeft in ieder geval het beste album tot dusver gemaakt, er is verder gedacht, er is creatief gecomponeerd en de angst voor verandering is lachend aan de kant gezet.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
