| Gepost door: Bart Alfvoet | Vrijdag 30 September 2011 - 15:01 |
Maybeshewill was voor mij een postrock-ontdekking die met Not For Want of Trying een bommetje gooide in mijn emotionele huishouding. Ik keek dan ook enigszins uit naar I Was Here For a Moment, Then I Was Gone van deze Britse band, net als vele anderen. Het is niet meteen geworden wat ik er van had verwacht.
I Was Here For a Moment, Then I Was Gone heeft een ander karakter gekregen dan het debuut van deze band. Het is dan nog wel steeds instrumentale postrock, dit album klinkt een stuk intiemer en minder compulsief dan de eerste boorling van deze band. Wellicht komt dat door het ontbreken van de samples, maar ook de minder uitgesproken productie die wat meer afgevlakt klinkt op het nieuwe album draagt daar toe bij. De spreiding tussen de tonen van de gitaren en de drums is volledig verlegd, wat resulteert in een meer mainstream geluid. De piano en strijkers komen dusdanig meer op de voorgrond en ook de melodieën circuleren meer doorheen de mix dan voorheen het geval was. Je kunt het minder impulsief noemen of gematigder, feit is dat wel dat het even aanpassen is voor de luisteraar. Maybeshewill klinkt niet meer als een slag in je gezicht maar als een vogel die op je schouder komt zitten en die zal wegvliegen als je hem probeert te pakken. Een heel andere ervaring dus, maar wel even intens.
Maybeshewill blijft een monument van een band dat met dit album een serie spannende, cinematografische nummers in elkaar heeft gezet, belevenissen die je niet onberoerd zullen laten omwille van een scala van emotionele triggers. Postrock is verre van dood, alleen evolueren de bands als deze steeds meer naar een meer mainstream geluid. Luistertips: Relative Minors, Farewell Sarajevo en het titelnummer.
Tracklisting:
| * Reageer |
