| Gepost door: Ralph Plug | Maandag 31 Oktober 2011 - 21:29 |
De eerste vraag die me te binnen schoot, zo rond het moment dat het tweede nummer Braving the Seas tot een einde kwam, was, “Waarom heb ik nog niet eerder van Myrath gehoord?” De Tunesische band maakt een type muziek zoals je dat van Orphaned Land zou mogen verwachten als die band power metal zou maken. Tales of the Sands viel me door het prachtige artwork al op, en muzikaal gezien stelt de band ook allerminst teleur.
Deze derde plaat in het oeuvre van de band bevat vijfenveertig minuten aan power metal van de bovenste plank, aangekleed met wat progressieve invloeden en een weldaad aan oosterse klanken. Vooral dit laatste element geeft de band een volledig eigen gezicht, waarbij het me tot mijn verbazing niet lukt een gedegen referentie op te geven binnen het genre. Sporadisch doet het me denken aan het wat meer Arabische gezicht van Kamelot, maar verder dan dat schiet me geen band te binnen die ook maar enigszins klinkt als dit Myrath. De keur aan ingezette exotische instrumenten en bijbehorende klanken maken dit album vanaf de eerste minuten van Under Siege tot en met de allerlaatste klanken van Beyond the Stars een waar avontuur, waarbij iedere song nieuwe verrassingen herbergt. Rechttoe-rechtaan power metal wordt het in ieder geval nergens, ook al hebben de heren de kneepjes van het genre zeker in de vingers, wat ook nog eens versterkt wordt door de waanzinnig goede strot van Zaher Zorgati.
Tales of the Sands is bij mij als een overrompelende donderslag bij heldere hemel gekomen, en heeft zich ook direct weten te bombarderen tot mijn persoonlijke verrassing en ontdekking van het jaar. Meesterlijke plaat, dito band, en met afstand één van de sterkere schijven die dit jaar aan me voorbij is gekomen, waarvoor hulde.
Tracklisting:
| * Reageer |
