| Gepost door: Bart Alfvoet | Dinsdag 01 November 2011 - 23:10 |
Het Finse Insomnium is wel degelijk een band die er mag zijn. Er zijn heel wat liefhebbers van deze band. Begrijpelijk, want Insomnium combineert melodie met doom en "death" metal op een geslaagde manier, consequent en prima uitgevoerd. Ook nu weer, met album nummer vijf, in een stevig gesettelde line-up.
Bij de eerste luisterbeurten was ik niet helemaal overtuigd van de sterkte van dit album. De instant schoonheid straalt natuurlijk af van het uitmuntend mooie en typisch Finse gitaarwerk op Song of The Blackest Bird en Only One Who Waits, de zangerige cleane refreinen op bijvoorbeeld Through The Shadows vergen toch wat mainstream openmindedheid. Insomnium maakt op One For Sorrow meer dan ooit gebruik van zijn songwriting skills, wat zeker duidelijk wordt door de onderliggende wiegende flow in vele nummers, die de gevoeligheid van Insomnium blootlegt op een ongeforceerde manier, zonder geïmporteerde determinerende keys. Na een paar luisterbeurten werd me pas echt duidelijk dat Insomnium gewoon "mooie" nummers schrijft, op zijn melodische manier, met een harder dan gemiddelde uitvoering. Op zich scheelt dit niet veel van een Amorphis of In Flames, wat zeg ik, dit klinkt zelfs beter dan wat die bands tegenwoordig maken. Het vraagt alleen wat inleving en een aantal luisterbeurten om dat te beseffen.
Insomnium heeft een album beet dat meer "in your face" is dan voorgaande albums en toch meer tijd nodig heeft om tot bloei te komen. Wie vertrouwd is met het genre en de band zal meteen verkocht zijn aan nummers als Regain The Fire en Song Of The Blackest Bird. Persoonlijk vind ik de nieuwe Omnium Gatherum sterker, maar deze mag er absoluut zeker zijn! Een blijver.
Tracklisting:
Line-up:
Links:
| * Reageer |
